Αποκαλύψτε την αλήθεια πίσω από το γιατί οι οικογένειες της μεσαίας τάξης εργάζονται τόσο σκληρά αλλά δεν μπορούν να αναπαράγουν την ελίτ εκπαίδευση

Γιατί είναι τόσο δύσκολο για τις οικογένειες της μεσαίας τάξης να αναπαράγουν την ελίτ εκπαίδευση;

Ποια είναι η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση των οικογενειών της μεσαίας τάξης; Πιστεύουν ότι όσο παρέχουν στα παιδιά τους τους καλύτερους πόρους και την πιο ελίτ εκπαίδευση, θα μπορούν να περάσουν στην ανώτερη τάξη στο μέλλον. Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι ο δρόμος είναι ήδη γεμάτος πτώματα.

Η εκπαιδευτική λογική των οικογενειών της μεσαίας τάξης: χρήση του ανταγωνισμού για την απόκτηση αξιοπρέπειας

Ποιος είναι ο πυρήνας της εκπαίδευσης της μεσαίας τάξης; Ανεβείτε απελπισμένα. Αφήστε τα παιδιά σας να μπουν στο καλύτερο νηπιαγωγείο, να μπουν στο καλύτερο δημοτικό σχολείο, να λάβουν τις πιο δύσκολες ερωτήσεις της Ολυμπιάδας μαθηματικών και να διαγωνιστούν για τις πιο περιζήτητες σχολικές θέσεις Ivy League. Αυτό το μοτίβο είναι σχεδόν πανομοιότυπο με το μονοπάτι της ζωής των γονιών: ανταλλάσσοντας ακαδημαϊκά προσόντα με θέσεις εργασίας, ανταλλάσσοντας θέσεις εργασίας με αξιοπρέπεια και βασίζονται σε σταθερό εισόδημα και ακίνητα για να διατηρήσουν την ψευδαίσθηση ότι είναι μια «κοινωνική ελίτ».

Τι φοβούνται περισσότερο; Είναι πτώση. Γνωρίζουν καλά τους κανόνες του παιχνιδιού στην κοινωνία: αν δεν δουλέψουν αρκετά σκληρά, θα μείνουν πίσω, αν δεν είναι αρκετά αξιοπρεπείς, θα εξαλειφθούν. Επομένως, ακόμη κι αν τα παιδιά έχουν υποφέρει από τη μάθηση, θα πουν στον εαυτό τους: «Για το μέλλον, πρέπει να επιμείνουμε».

Αλλά το ερώτημα είναι, έτσι καλλιεργούνται οι αληθινές ελίτ;

Η νοοτροπία της ελίτ: να κοιτάς προς τα κάτω, όχι να σκαρφαλώνεις

"Ξέρω πώς να γίνω από φτωχός άνθρωπος σε πλούσιος. Σε λιγότερο από δέκα χρόνια, θα είμαι το αφεντικό!"

Αυτή είναι μια κλασική γραμμή από τον Zhang Guoli στην ταινία "1942", και είναι επίσης μια τυπική σκέψη της ελίτ: ξέρουν πώς να αρπάζουν τις ευκαιρίες και να δημιουργούν αξία, αντί να βασίζονται απλώς στο σύστημα για να πληρώσουν τον εαυτό τους.

Ποιος είναι ο πυρήνας της ελίτ εκπαίδευσης; Δεν πρόκειται για τη λήψη υψηλών βαθμολογιών ή διπλωμάτων, αλλά για την ανάπτυξη επιχειρηματικής συνείδησης, δεξιοτήτων λήψης αποφάσεων και προσωπικών διασυνδέσεων.

Μια αληθινή ελίτ δεν θα επικεντρωθεί στο "πώς να μπεις σε ένα σχολείο κύρους", αλλά θα σκεφτεί: "Πώς μπορώ να κατακτήσω τους πόρους και να επηρεάσω τους κανόνες;"

Επομένως, ο τρόπος που μεγαλώνουν τα παιδιά τους είναι εντελώς διαφορετικός από αυτόν της μεσαίας τάξης:

• Εκπαίδευση στη μέση τάξη: Εργαστείτε σκληρά για να μάθετε γνώσεις, μελετήστε σκληρά για εξετάσεις και χρησιμοποιήστε τις βαθμολογίες των τεστ για να αποδείξετε ότι έχετε τα προσόντα για να μπείτε σε ένα καλό σχολείο και να βρείτε μια καλή δουλειά.
• Εκπαίδευση Ελίτ: Αφήστε τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με τις επιχειρήσεις όσο το δυνατόν νωρίτερα, αφήστε τα να κατανοήσουν την αγορά και να μάθουν να βρίσκουν ευκαιρίες αντί να τις περιμένουν παθητικά.

Αυτός είναι επίσης ο λόγος που πολλά παιδιά από εμπορικές οικογένειες μπορεί να έχουν ξεκινήσει τη δική τους επιχείρηση στην εφηβεία τους, ενώ τα παιδιά από οικογένειες της μεσαίας τάξης εξακολουθούν να απομνημονεύουν λέξεις, να κάνουν ασκήσεις και να κάνουν τεστ TOEFL.

Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ επιχειρηματιών και εργαζομένων: η ικανότητα αντίστασης στους κινδύνους

Εργαζόμενοι άνθρωποιΗ ζωή, είναι μια φαινομενικά ασφαλής γέφυρα με μια σανίδα: η αξιοπρεπής δουλειά μπορεί να διατηρήσει μια ζωή μεσαίας τάξης. Μόλις όμως συναντήσεις απολύσεις, αλλαγές στον κλάδο, προβλήματα υγείας... όλα τα καλά καταρρέουν σε μια στιγμή.

Είναι διαφορετικό για τους επιχειρηματίες. Αντί να εναποθέτουν όλες τις ελπίδες τους σε μια δουλειά, δημιουργούν πολλαπλές ροές εισοδήματος και βασίζονται στην αγορά και όχι σε έναν μόνο εργοδότη.

Ο Taleb αναφέρθηκε στο Antifragile:Οι πραγματικά δυνατοί άνθρωποι δεν είναι εκείνοι που αποφεύγουν τους κινδύνους, αλλά εκείνοι που μπορούν να βρουν ευκαιρίες στο χάος. Αυτή είναι η βασική σκέψη των επιχειρηματιών - δεν σκέφτονται πώς να ευχαριστήσουν το αφεντικό τους, αλλά να βρουν πελάτες και να δημιουργήσουν αξία.

Το πρόβλημα με τις οικογένειες της μεσαίας τάξης είναι ότι το εκπαιδευτικό τους μοντέλο παράγει μελλοντικά άτομα που αναζητούν εργασία και όχι μελλοντικούς ελεγκτές.

Τα παιδιά των επιχειρηματιών και της μεσαίας τάξης θα έχουν διαφορετική ζωή όταν μεγαλώσουν

Μια απλή σύγκριση:

• Τα παιδιά των εμπόρων: Από νεαρή ηλικία, έμαθα πώς να διευθύνω μια επιχείρηση και καταλαβαίνω πώς να χρησιμοποιώ πόρους για να κερδίσω μεγαλύτερες αποδόσεις.
• Παιδιά μεσαίων οικογενειών: Μάθετε πώς να παίρνετε υψηλούς βαθμούς, να μπείτε σε ένα καλό σχολείο και να βρείτε μια υψηλά αμειβόμενη δουλειά στο μέλλον.

Αυτά τα δύο μοντέλα είναι προορισμένα να τους οδηγήσουν σε εντελώς διαφορετικές ζωές όταν μεγαλώσουν. Οι πρώτοι έχουν συνηθίσει να ελέγχουν τη μοίρα τους, ενώ οι δεύτεροι μπορούν μόνο να προσπαθήσουν να επιβιώσουν κάτω από τους υπάρχοντες κανόνες του παιχνιδιού.

Ο βασικός λόγος για τον οποίο οι οικογένειες της μεσαίας τάξης δεν μπορούν να αναπαράγουν την ελίτ εκπαίδευση

Τελικά, η εκπαίδευση της μεσαίας τάξης έχει να κάνει ουσιαστικά με το «πώς να κερδίσεις τον ανταγωνισμό», ενώ η εκπαίδευση της ελίτ έχει να κάνει με το «πώς να δημιουργείς ευκαιρίες».

Για να δημιουργήσουμε ευκαιρίες, πρέπειΚοίτα κάτω, όχι πάνω.

• Η μεσαία τάξη κοιτάζει ψηλά: Θέλουν να μιμηθούν τον τρόπο ζωής της ανώτερης τάξης, να αγοράσουν ακριβές τσάντες και να μάθουν ιππασία, πιστεύοντας ότι αυτό θα τους επιτρέψει να ενταχθούν στον κύκλο της ελίτ.
• Επιχειρηματίας που κοιτάζει κάτω: Αναζητούν τις ανάγκες της αγοράς και δημιουργούν προϊόντα και υπηρεσίες για να καλύψουν αυτές τις ανάγκες.

Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο πολλά άτομα με επιχειρηματικό υπόβαθρο μπορούν να εξακολουθήσουν να αποκτούν έδαφος στην κοινωνία, ακόμη και αν δεν έχουν πτυχίο από ένα αναγνωρισμένο πανεπιστήμιο. Γιατί καταλαβαίνουν:Η ουσία αυτού του κόσμου δεν είναι να κερδίσεις μια θέση με εξετάσεις, αλλά να ανταλλάξεις αξίες.

Πώς πρέπει να είναι η αληθινή ελίτ εκπαίδευση;

Εάν μια οικογένεια της μεσαίας τάξης θέλει πραγματικά τα παιδιά της να γίνουν μελλοντικές ελίτ, τι πρέπει να κάνουν;

1. Αναπτύξτε την επιχειρηματική σκέψη —— Αφήστε τα παιδιά να κατανοήσουν την αγορά αντί να κάνουν απλώς ασκήσεις. Όταν τους δίνετε χαρτζιλίκι, μην το δίνετε απευθείας, αλλά αφήστε τους να βρουν τρόπους να «κερδίσουν» χρήματα, όπως να στήσουν ένα πάγκο ή να κάνουν μια δουλειά μερικής απασχόλησης.
2. Ενθαρρύνετε την αποτυχία και τη δοκιμή και το λάθος ——Οι αληθινές ελίτ μεγαλώνουν μέσα από αμέτρητες δοκιμές και λάθη. Αντί να λαμβάνετε απλώς υψηλές βαθμολογίες, είναι πιο σημαντικό να μάθετε πώς να βρίσκετε μια σημαντική ανακάλυψη στην αποτυχία.
3. Δημιουργήστε ευαισθητοποίηση δικτύου —— Οι πόροι του κόσμου ελέγχονται από λίγους ανθρώπους.
4. Αφήστε τα παιδιά να δουν διαφορετικούς δρόμους ζωής —— Μην τους πείτε απλώς «να σπουδάσουν σκληρά, να μπουν σε ένα καλό πανεπιστήμιο και να βρουν μια καλή δουλειά», αλλά αφήστε τους να καταλάβουν ότι μπορούν να ξεκινήσουν μια επιχείρηση, να επενδύσουν και να δημιουργήσουν τη δική τους καριέρα.

Συμπέρασμα: Μόνο αλλάζοντας τη σκέψη σας μπορείτε να αλλάξετε τη μοίρα σας

Υπάρχει ένα ρητό που λέει:«Η πιο τρομερή φτώχεια δεν είναι η έλλειψη χρημάτων, αλλά η φτώχεια της γνώσης».

Ο λόγος για τον οποίο είναι δύσκολο για τη μεσαία τάξη να περάσει στην ελίτ τάξη είναι ότι εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τη νοοτροπία των «καλών μαθητών» για να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους, ενώ οι πραγματικές ελίτ χρησιμοποιούν τη νοοτροπία των «επιχειρηματιών» για να διαμορφώσουν την επόμενη γενιά.

Εάν θέλετε τα παιδιά σας να απελευθερωθούν πραγματικά από την εσωτερική κυκλοφορία και να σταθούν στα επιβλητικά ύψη της κοινωνίας, πρέπει να ξεφύγετε από την παγίδα της σκέψης του «καλού μαθητή» και να τα αφήσετε να καταλάβουν πραγματικά πώς λειτουργεί ο κόσμος.

Εξάλλου, η πιο σημαντική εξέταση στον κόσμο,Δεν πρόκειται για τις εισαγωγικές εξετάσεις στο κολέγιο, αλλά για το πώς να γίνεις αυτός που θέτει τους κανόνες στο παιχνίδι της ζωής.