آیا تفکر مردم ثروت را تعیین می کند؟ ارتباط شگفت انگیز بین توانایی شناختی و آزادی مالی را کشف کنید!

"پول آینه ای جادویی است که حرص و ترس را در عمیق ترین بخش های طبیعت انسان آشکار می کند." این جمله دقیقاً روانشناسی متناقض بزرگسالان را سوراخ می کند - ما فریاد می زنیم "پول ریشه همه بدی ها است" در حالی که مکرراً موجودی کارت های بانکی خود را در اواخر شب محاسبه می کنیم.

تفاوت بین افراد فقیر و افراد ثروتمند چیست؟

در حال حاضر منمن از تیزترین چاقو استفاده خواهم کرد.تفکیک پنج نگرش معمولی نسبت به پول چه نوع شخصیتی در کیف پول شما پنهان شده است؟

افراد نوع اول: فراریان خودفلج

آنها از صحبت در مورد پول مانند طاعون اجتناب می کنند و اغلب پیام "ثروت معنوی بهتر از فراوانی مادی است" را به حلقه دوستان خود می فرستند، اما پنهانی دندان های خود را به هم می فشردند که همکارانشان ترفیع و حقوق دریافت می کنند. این نوع افراد با تظاهر به "بی تفاوتی نسبت به شهرت و ثروت" آسیب پذیری خود را پنهان می کنند و حتی جرأت نمی کنند قبض های کارت اعتباری خود را باز کنند - گویی اگر با اعداد و ارقام روبرو نشوند فقر وجود ندارد.

سقراط گفت: «قناعت بزرگترین خوشبختی است»، اما واقعیت این است که اجاره ها و قیمت ها هرگز به دلیل قیمت های بالا راکد نمی شوند. یک بار شاعری را دیدم که مدعی بود «برای چند تکه نقره خم نمی‌شود» و به دلیل نداشتن پول کافی برای پرداخت ودیعه بیمارستان التماس می‌کرد که سرمایه‌گذاری جمعی شود. اصل پرهیز از موضوع پول این است که کمبود دانش مالی را با احساس برتری کاذب بپوشانیم، درست مانند شترمرغی که سرش را در شن فرو کرده و وانمود می کند که خطری هرگز نزدیک نشده است.

نوع 2: احتکار کنندگان تحت حاکمیت ترس

شعار زندگی آنها این است که "هرچه پول بیشتری پس انداز کنید، ریسک کمتری متحمل می شوید"، اما زمانی که بازار سهام سقوط می کند، آنها در مقابل نمودار K-line جمع می شوند و می لرزند. این نوع افراد با مقدار پس انداز خود به عنوان یک طلسم رفتار می کنند.

زندگی مینیمالیستی راهبان در معبد تونگدوسا در کره جنوبیزندگیاین یک انتخاب فعال است، در حالی که اضطراب احتکارکنندگان از پدافند غیرعامل ناشی می شود. مثل یک غریق است که به وسیله نجات چسبیده است، بند انگشتانش سفید می شود اما نمی داند چطور آرام شود. همانطور که "روانشناسی پول" نشان می دهد: پس انداز های اجباری ثروت اندوخته نیستند، بلکه سیاه چاله امنیت درونی را پر می کنند.

افراد نوع سوم: دلالان وسواس فکری برای ثروتمند شدن سریع

من هشت برنامه مدیریت مالی روی گوشیم نصب کرده ام و اعتقاد راسخ دارم که من برگزیده هستم. آنها مشتاق هستند که "رازهای کسب درآمد 100000 یوان در ماه از یک شغل جانبی" را ارسال کنند، اما آنها حتی در مورد مشاغل خود نیز آشکارا هستند که منتظر خرگوش ها هستند تا به سمت آنها بیایند و به جای عمل از خیالبافی استفاده کنند.

کن هوندا در «پول شاد» میخ به سر می زند: این نوع افراد انباشت ثروت را با قمار برابر می دانند، اما فراموش می کنند که آزادی مالی واقعی به همان صبری نیاز دارد که پرورش یک بونسای. یک مرد تحویل دهنده که من می شناسم به مدت سه سال در حال مطالعه الگوریتم های قرعه کشی بوده است. تراژدی یک دلال این است که از سخت کوشی تاکتیکی برای پوشاندن تنبلی استراتژیک استفاده می کند.

افراد نوع چهارم: افراد منطقی که معادله ثروت را کنترل می کنند

آنها جریان سرمایه را مانند یک هادی سمفونی هماهنگ می کنند: 20٪ به طور منظم مانند کاشت بذر سرمایه گذاری می شود، 30٪ از درآمد حاصل از مشاغل جانبی برای هرس شاخه ها استفاده می شود و 50٪ ذخیره اضطراری تورهای ضد حشرات است. این نوع افراد به خوبی از حکمت «انباشت شایستگی و بهره مندی از همه موجودات زنده» در «پزشکی بودا سوترا» آگاه هستند و مدیریت مالی را بازی ارتقای شناختی می دانند.

دوستان برنامه نویس من با یک طرز فکر مبتنی بر کد حقوق خود را کاهش دادند: نه به این دلیل که خسیس هستند، بلکه به این دلیل که می خواهند بتوانند پنج سال بعد در ساحلی در مالدیو کد بنویسند. افراد منطقی بر جادوی «رضایت با تأخیر» تسلط دارند، درست همانطور که «ضدشکننده» تأکید می‌کند: امنیت واقعی ثروت از چیدمان سیستماتیک ناشی می‌شود، نه خود اعداد.

افراد نوع پنجم: باران‌سازانی که بر خلق ارزش تمرکز می‌کنند

آنها اغلب می گویند "من به پول علاقه ای ندارم"، اما واحه ای از ثروت را در حوزه تمرکز خود می سازند. درست مانند زمانی که استیو جابز در حال مونتاژ کامپیوتر در گاراژ خود بود، هرگز به افزایش و کاهش قیمت سهام فکر نکرد. نکته ترسناک در مورد این نوع افراد این است که وقتی ارزش آفرینی اثر سیفونی را تشکیل می دهد، پول مانند پرندگان مهاجر خود به خود مهاجرت می کند.

دوازدهمین عهد بزرگ پزشکی بودا سوترا می‌گوید: "با انواع لباس‌های خوب، همه فراوان خواهند بود."ما یونچشم‌هایی که در ویدیوهای اولیه به صفحه رایانه خیره می‌شوند می‌درخشند - این اشتیاق خالق است که فراتر از پول است. منطق اصلی Rainmaker این است که ثروت محصول جانبی ارزش است، همانطور که کازوئو ایناموری گفت: "نوع دوستی منبع ثروت است."

نگاه به پول: منشوری که از طریق آن زندگی خود را می بینیم

تراز حساب هرگز تعریف نهایی ثروت نیست، بلکه منعکس کننده ابعادی است که در آن جهان را درک می کنیم.

تفاوت بین فقیر و غنی: آنانی که می گریزند بزدلی خود را آشکار می سازند، آنانی که احتکار می کنند کمبود خود را آشکار می سازند، آنانی که در حدس و گمان می پردازند تندخویی خود را آشکار می سازند، آنان که عاقل هستند، حکمت خود را آشکار می سازند، و آنانی که باران می آورند خلاقیت الهی خود را آشکار می سازند.

دیوژن یونانی باستان، در حالی که در یک بشکه زندگی می کرد، جرأت کرد به اسکندر مقدونی بگوید: "نور خورشید من را مسدود نکن، تکرار کردن این نوع لیبرالیسم ناب دشوار است." معضل مردم مدرن این است که آنها آرزوی زندگی آزاد و آسان فیلسوفان را دارند، اما مقاومت در برابر وسوسه سرمایه برایشان مشکل است و در نهایت در پیچ و خم ها گم می شوند.

اکنون، لطفا به سه سوال روحی پاسخ دهید.

1. وقتی در حال مرور تلفن خود هستید، آیا زمان بیشتری را صرف تحقیق در مورد روندهای صنعت می کنید یا به خرید پخش زنده می پردازید؟
2. آیا اضطراب شما از موجودی حساب شما ناشی می شود یا از این واقعیت که نرخ رشد شما نمی تواند با تکرار شناختی شما مطابقت داشته باشد؟
3. اگر فردا از نظر مالی مستقل بودید، آیا همچنان به شغل فعلی خود علاقه مند بودید؟

پاسخ نشان می دهد که آیا شما زندانی پول هستید یا یک کیمیاگر ثروت.

بینش های کلیدی:

1. فراریان از صداقت کاذب برای پوشاندن نادانی مالی خود استفاده می کنند
2. احتکارکنندگان اسیر داده های دیجیتالی می شوند و کیفیت زندگی خود را از دست می دهند
3. دلالان در یک فیلمنامه ثروت فانتزی زندگی می کنند
4. افراد منطقی بر فرمول قدردانی از ثروت تسلط دارند
5. باران‌سازان اجازه می‌دهند پول به دنبال ارزش باشد

آزادی مالی واقعی نتیجه اجتناب ناپذیر درهم شکستن بعد شناختی است. از این پس، یا یک سیستم مالی پیچیده ایجاد کنید یا عمیقاً در زمینه ایجاد ارزش کاوش کنید - اما تبدیل به یک «زندانی پول» نشوید که از آن متنفر هستید. ثروت هرگز پایان نیست، بلکه مقیاسی برای ارتقاء شناخت است.