Pamilik bisnis e-commerce sing pengin ngatasi hambatan kinerja? Kapisan, sinau carane ngoptimalake karyawan sampeyan.

Ing jaman saiki, kabeh katon kaya mung karep dhewe, wong-wong sing sibuk banget nganti meh ora duwe wektu kanggo ambegan...E-commerceUmume bos sejatine nindakake kerja kasar sing ora ana gunane.

Kowé mikir nèk uripmu wis kobong, nanging sakjané kowé lagi ngosongké masa depanmu alon-alon.

Aku wis weruh akeh bos sing mangkat gasik lan bali kasep saben dina, kadhang malah mangsuli rincian sepele ing wayah esuk.

Kanggo wong njaba, kesibukan iki katon kaya ketekunan, nanging kanggo aku iki minangka wujud kemalasan strategis sing mbebayani.

Apa sampeyan tau mikir kenapa, sanajan sampeyan kerja keras saben dina, kinerja perusahaan tetep macet?

Wangsulane pancen wis ana ing ngarepmu, nanging kowe ora tau tenanan ngadhepi.

Kancaku sambat marang aku yen dheweke arep digawe edan dening karyawane.

Ana karyawan sing ngentekake rong jam berjuang kanggo ngrampungake presentasi PowerPoint sing prasaja, nanging pungkasane, dheweke ora sabar maneh lan njupuk alih tugas kasebut, ngrampungake sajrone limang menit.

Dhèwèké ngusap kringeté nalika crita nèk wong enom saiki wis ora efisien lan luwih nyenengake nèk nindakké dhéwé.

Sawisé krungu iki, aku mung takon siji pitakonan marang dhèwèké: Yen kowé kudu ngentèkaké limang menit saben dina wiwit saiki, kapan kowé bakal duwé wektu kanggo mikir babagan masa depan perusahaan?

Jebakan Efisiensi Bos: Lima Menit Kepercayaan Diri sing Kelewat Bisa Ngrusak Masa Depanmu

Akeh bos sing duwe mentalitas iki: dheweke tansah rumangsa yen kualitas karya karyawane ora apik kaya karyane dhewe, lan efisiensine uga ora apik kaya karyane dhewe.

Kowé pancèn trampil banget. Lagian, kowé kuwi pangadeg sing metu saka tumpukan mayit, lan kowé ahli ing babagan iki.

Apa sing bisa koklakoni sajrone limang menit bisa uga mbutuhake wektu rong jam kanggo karyawanmu, utawa malah rong dina.

Dadi, kanggo nggayuh apa sing diarani "efisiensi," sampeyan biasane nindakake kabeh dhewe.

Kowé mikir ngirit wektu, nanging nyatane kowé malah meksa wates pertumbuhan perusahaan nganti tekan watesé.

Mentalitas iki sejatine minangka wujud perampasan karyawan sing disamar, ngrampok hak dheweke kanggo nggawe kesalahan lan berkembang.

Nalika kowé rumangsa nindakake samubarang dhéwé luwih efisien, kowé wis tiba ing jebakan logis.

Kowé wis ngowahi awakmu dadi eksekutor super, nanging kowé lali tanggung jawabmu sing sejati minangka bos.

Sing dibutuhake perusahaan dudu pembantu umum, nanging titik tumpu sing bisa nggunakake sumber daya.

Yen sampeyan tansah ora gelem nglirwakake tugas-tugas cilik sing lagi sampeyan lakoni, sampeyan ora bakal bisa nggawa perusahaan sampeyan menyang level sabanjure.

Pendekatan langsung sing asale saka rasa ora percaya iki sejatine minangka manifestasi saka rasa ora aman batinmu.

Karyawan dudu regane, nanging tuas sing kokgunakake kanggo mbukak kunci kasugihan.

Prinsip-prinsip nglakokake perusahaan iku prasaja banget, malah nganti akeh wong sing nganggep iku ekstrem.

• Yen iku prekara sing bisa ditindakake karyawan, sanajan dheweke nindakake alon utawa ora apik, dheweke tetep kudu dipeksa nindakake.
• Sanajan aku isa nindakake iki sajrone limang menit karo mripatku ditutup,Kita uga bakal meksa supayaKaryawan lunga做。

Akeh wong sing ora ngerti lan mikir iki mung mbuang-mbuwang gaji lan wektu perusahaan sing larang regane.

Nanging apa kowe tau mikir yen biaya sing paling larang ing donya sejatine wektune bos?

Ngongkon dhèwèké ngentèkaké rong jam kanggo nglakoni iku tegesé supaya dhèwèké ngalami proses sing nglarani, saka owah-owahan saka "ora ngerti" dadi "pinter".

Wektu iki dheweke butuh rong jam, wektu sabanjure mung butuh sejam, lan sawise kuwi mung butuh sepuluh menit.

Sawijining dina, dhèwèké bakal bisa ngrampungaké prakara iki kanthi resik lan efisien sajrone limang menit, kaya kowé.

Nalika dhèwèké tekan level kuwi, dhèwèké malih saka "biaya" sing nampa gaji dadi "tuas" ing tanganmu.

Kekuwatan leverage dumunung ing kasunyatan manawa sampeyan mung perlu ngetokake gaweyan sithik kanggo ngasilake bathi gedhe.

Yen ana siji karyawan sing dadi pengaruhmu, kowe bisa ngirit limang menit; kepiye yen sepuluh utawa satus karyawan dadi pengaruhmu?

Ing wektu iku, kowé ora bakal dioyak-oyak manèh déning barang-barang, nanging kowé bakal ngadeg ing papan sing dhuwur, ngarahaké pengungkit iki kanggo nelukaké kutha lan ngrebut wilayah.

Sinau kanggo nahan siksaan "inefisiensi": Iki minangka kursus wajib kanggo saben bos paling dhuwur.

Dadi manajer sing ora tanggung jawab iku ora angel; tantangane yaiku ora campur tangan nalika karyawan nggawe masalah.

Ketahanan kaya ngene iki mbutuhake sabar sing gedhe banget, lan malah rasionalitas sing meh adhem.

Kowé bakal weruh karyawan tiba ing jebakan sing padha bola-bali, lan kowé bakal weruh barang-barang sing dikirim sing nambah tekanan getihmu.

Nanging iki rega sing kudu dibayar dening leverage pelatihan, rega sing minangka bagean sing ora bisa dihindari saka pertumbuhan perusahaan.

"Kesibukanmu" saiki sejatine mbayar rega amarga ora delegasi ing jaman kepungkur.

Yen sampeyan ora miwiti nglatih karyawan sampeyan saiki, sampeyan isih bakal ana ing kahanan sing padha telung taun saka saiki.

Siklus ganas iki kaya racun alon-alon, mboko sithik ngikis semangatmu kanggo karirmu.

Sing perlu koklakoni yaiku ora ngisi bolongan kanggo dheweke, nanging ngandhani dheweke ing ngendi bolongan kasebut lan supaya dheweke ngerti carane metu dhewe.

Mung liwat pengalaman nyata kaya ngene iki karyawan bisa ngembangake rasa kepemilikan sing sejati.

Kowé pancèn wis mlebu ing ambang manajemen nalika saya akèh prakara sing bisa mlaku kanthi lancar tanpa campur tanganmu.

Wektu luangmu saiki kudune digunakake kanggo sinau model bisnis lan njelajah logika sing ndasari industri iki.

Iki minangka perkara penting sing nemtokake urip utawa pati perusahaan, dudu presentasi PowerPoint sing bisa dirampungake sajrone limang menit.

Kesimpulan

站在商业逻辑的制高点来看，电商老板的核心使命应当是实现组织结构的“能量耦合”。

Yen kowé terus nglakoni eksekusi tingkat mikro sing sepele kuwi, kowé sakjané nggunakaké ketekunan dimensi sing endhek kanggo nutupi kekurangan pamikiran dimensi sing dhuwur.

Kita kudu netepake puteran kognitif sing lengkap kanggo ngowahi karyawan dadi unit nilai kanthi atribut nilai dhuwur.

Mung kanthi ngowahi pola pikir saka "pertempuran individu" dadi "pengaruh arsitektur" kita bisa entuk "serangan reduksi dimensi" sing sejati ing jagad bisnis sing ora bisa ditebak lan terus owah.

Iki ora mung katrampilan manajemen, nanging wawasan sing jero babagan inti bisnis lan proses sing mbentuk maneh jiwa.

Sawisé maca iki, apa kowé isih duwé rencana arep njupuk pegaweanmu saka karyawanmu?

Tinimbang mbuang-mbuwang uripmu kanggo perkara-perkara sepele, wiwiti dina iki lan dedikekake awakmu kanggo mbangun "daya ungkit super"mu.

Coba delengen tugas-tugas sing lagi ditindakake lan delengen tugas endi sing bisa langsung diwenehake marang karyawan kanggo "dilatih". Tumindak saiki!