ဆောင်းပါးလမ်းညွှန်
လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ် သုံးနှစ်လောက်က ဘွဲ့ရခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ ကျွန်တော် စကားစမြည်ပြောဖြစ်ခဲ့တယ်။ "ပါရမီ" ဆိုတဲ့ စကားလုံးအကြောင်း ပြောဖြစ်ကြတယ်။
သူက တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောလိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ကို စက္ကန့်အတော်ကြာ မှင်သက်သွားစေခဲ့တယ်။
သူက "ကျွန်တော့်မှာ ဘာအရည်အချင်းမှ မရှိဘူးလို့ ခံစားရတယ်" လို့ ပြောပါတယ်။
အဲဒီစာကြောင်းက အတော်လေး သာမန်ပဲ မဟုတ်လား။ ဒါပေမယ့် ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ကျွန်မရင်တွေ ခုန်သွားတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း အဲဒီလို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ခံစားခဲ့ဖူးလို့ပါ။
တချို့က "ဘာအရေးကြီးလို့လဲ။ အရည်အချင်းမရှိတဲ့သူ အများကြီးရှိတယ်။ မင်းက ပါရမီရှင်မဟုတ်ဘူး၊ ဒါဆို ဘာကို စိုးရိမ် ရမှာလဲ " လို့ ပြောကောင်းပြောလိမ့်မယ်။
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတာက "ကျွန်တော့်မှာ အရည်အချင်းမရှိဘူး" ဆိုတဲ့ နိဂုံးချုပ်ချက် မဟုတ်ပါဘူး။
ကျွန်တော် ရုန်းကန်နေရတာက အရည်အချင်းကို သတ်မှတ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုစံနှုန်းတွေကို အသုံးပြုနေလဲဆိုတာပါပဲ။
ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး အရည်အချင်းဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကို နားလည်မှုလွဲမှားခဲ့ကြပါတယ်။
သေချာစဉ်းစားကြည့်ပါ။ ငယ်စဉ်ကတည်းက အရွယ်ရောက်တဲ့အထိ အရည်အချင်းတွေအကြောင်း ဘာတွေကြားဖူးလဲ။
သင်္ချာမှာ တော်တာက ပါရမီတစ်ခုပါ။ ပန်းချီဆွဲတာ တော်တာက ပါရမီတစ်ခုပါ။ အဆိုတော်ကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်တာက ပါရမီတစ်ခုပါ။
ဤဖော်ပြချက်များတွင် တူညီသောအချက်ကား အဘယ်နည်း။
မင်းဟာ တခြားသူတွေထက် သာလွန်တဲ့အချက်နဲ့ပဲ သက်ဆိုင်တယ်။
ဒါအားလုံးဟာ သင့်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ပေါ်မှာ မူတည်ပြီး အဲဒါက သင့်ကို သတ်မှတ်ထားတဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုမှာ ပျမ်းမျှအဆင့်ကို ကျော်လွန်နိုင်စေပါတယ်။
ဒါပေမယ့် ပြဿနာက မင်းက သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲဆိုတော့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တခြားလူတွေထက် အရာအားလုံးမှာ အများကြီး ပိုကောင်းနိုင်မှာလဲ။
စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ လူအများစုနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာတွေထူးခြားနေလဲ။
ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဖြစ်နိုင်ခြေကတော့ နည်းပါတယ်။
သင့်ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေထက် သင်သာလွန်တဲ့ အရာ တစ်ခု ဒါမှမဟုတ် နှစ်ခုလောက်တော့ ရှိနိုင်ပေမယ့် အဲဒါက အနည်းငယ်သာ ဖြစ်ပါတယ်။
"အရည်အချင်း" လို့ သတ်မှတ်ဖို့ ဝေးပါသေးတယ်။
ပါရမီဆိုတာ သူများထက် ပိုကောင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မောပန်းမှုမရှိဘဲ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းပါပဲ။
ဒါက အရှက်ရဆုံးအပိုင်းပါ။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ပါရမီကို "အခြားသူများထက် သာလွန်ခြင်း" အဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပြီးနောက် ဤစံနှုန်းကို သာမန်လူတိုင်း၏ အရာများကို တောင်းဆိုရန် အသုံးပြုပါသည်။
ရလဒ်ကဘာလဲ။
ရလဒ်အနေနဲ့ လူအများစုဟာ သူတို့ရဲ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံးမှာ သူတို့မှာ အရည်အချင်းမရှိဘူးလို့ ခံစားရကြပါတယ်။
သူတို့အားလုံးဟာ "အရာရာမှာ အဆင်ပြေပေမယ့် ဘာမှာမှ ထူးချွန်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး" လို့ ခံစားခဲ့ကြရတယ်။
သူတို့အားလုံးက ဒီလိုပဲ သူတို့ဘဝတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ခံစားမိကြတယ်။
အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ဒီခံစားချက်က မွန်းကြပ်စေပါတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က အွန်လိုင်းမှာ အရမ်းစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ စကားစုတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
အဓိကအချက်ကတော့ သာမန်လူတွေ သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ရှာဖွေတဲ့နည်းလမ်းဟာ "ငါ့ကို တခြားသူတွေထက် ဘာက ပိုကောင်းစေလဲ" ဆိုတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ရှာဖွေခြင်း မဟုတ်ပါဘူး။
ယင်းအစား "ကျွန်တော်/ကျွန်မ ဒါတွေကို လုပ်တဲ့အခါ အပိုကုန်ကျစရိတ်တွေ မဖြစ်စေမယ့်" အရာတွေကို ရှာဖွေပါ။
ဒီစကားပုံကို သေချာစဉ်းစားကြည့်ပါ။
အပိုသုံးစွဲမှု မဖြစ်ပေါ်စေဘူးဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။
ဆိုလိုတာက ဒီလိုလုပ်တဲ့အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် လုပ်စရာမလိုပါဘူး။
ဇွဲလုံ့လရှိဖို့အတွက် စိတ်စွမ်းအားကို အားကိုးစရာမလိုပါဘူး။
"ဒီမှာ ඔප දැමීම၊ အဲဒီမှာ ඔප දැමීම" လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး။
မင်းက သဘာဝကျကျ လုပ်လိုက်တာပဲ။
စားခြင်းသောက်ခြင်းကဲ့သို့ပင် ရုန်းကန်ခြင်း ခံစားချက် မရှိပါ။
အရည်အချင်းနဲ့ စိတ်ဝင်စားမှု ဘာကွာခြားလဲ။
တချို့က ဒါက "အကျိုးစီးပွား" သက်သက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလားလို့ ပြောကြလိမ့်မယ်။
သူတို့က လုံးဝတူညီတာမဟုတ်ပါဘူး။
စိတ်ဝင်စားမှုဆိုတာ သင်နှစ်သက်တဲ့အရာပါ၊ ဒါပေမယ့် တစ်ခုခုကို နှစ်သက်တယ်ဆိုတာက သင်ကြိုးစားအားထုတ်မှု မလုပ်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။
ဗီဒီယိုဂိမ်းကစားရတာကို သင်နှစ်သက်နိုင်ပေမယ့် နေ့လယ်ခင်းတစ်ခုလုံး ကစားပြီးရင် မောပန်းလာပါလိမ့်မယ်။
ရုပ်ရှင်ကြည့်ရတာ နှစ်သက်နိုင်ပေမယ့် ဆက်တိုက်သုံးကားကြည့်ရတာ ငြီးငွေ့သွားနိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် ပါရမီရှင်ရဲ့ "သုံးစွဲမှုမဟုတ်တဲ့" ရှုထောင့်က စိတ်ဝင်စားမှုထက် တစ်ဆင့်ပိုပါတယ်။
ဆိုလိုတာက တစ်ခုခုကို လုပ်တဲ့အခါ သင်နှစ်သက်ရုံသာမက စိတ်အခြေအနေတစ်ခုလုံးလည်း ပြေလျော့သွားတယ်လို့ ဆိုလိုပါတယ်။
မင်းပင်ပန်းတယ်လို့ မခံစားရဘူး။
ပြီးသွားရင်တောင် နည်းနည်းတော့ ကောင်းကောင်းခံစားရနိုင်ပါတယ်။
ကျွန်တော်/ကျွန်မ ဆက်လုပ်ချင်ပါတယ်။
ဥပမာတစ်ခုပေးပါရစေ၊ သင်နားလည်သွားပါလိမ့်မယ်။
ကျွန်တော့်မှာ ပစ္စည်းတွေကို စီစဉ်ရတာ ဝါသနာပါတဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှိတယ်။
ဒါဟာ အလွန်အကျွံ သပ်ရပ်အောင် လုပ်တတ်တဲ့ပုံစံမျိုး မဟုတ်ပါဘူး၊ သူက ရှုပ်ပွနေတဲ့ အရာတွေကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီစဉ်ရတာကို သဘာဝအတိုင်း နှစ်သက်လို့ပါ။
တခြားသူတွေက ဒါကို အလုပ်ရှုပ်တဲ့အလုပ်လို့ မြင်ကောင်းမြင်နိုင်ပေမယ့် သူကတော့ စိတ်ဖိစီးမှုကို သက်သာစေတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုလို့ မြင်ပါတယ်။
တခြားသူတွေက အဝတ်ဗီရိုတစ်ထည်ကို စီစဉ်ဖို့ နာရီဝက်လောက်ကြာပေမယ့် သူကတော့ ဆယ်မိနစ်နဲ့ ပြီးသွားပြီး ထပ်လိုချင်နေသေးတယ်။
သူ့ကို စကားလုံး ၅၀၀၀ ပါ ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ် ရေးခိုင်းရင် သူ အဲဒီမှာထိုင်ပြီး သုံးနာရီ ဒုက္ခခံသွားနိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် လုံးဝရှုပ်ပွနေတဲ့ အခန်းကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ သူ့ကိုပြောရင် သူ နှစ်နာရီအတွင်း ပြီးသွားပြီး လန်းဆန်းသွားလိမ့်မယ်။
အဲဒါ အရည်အချင်းပဲ။
သူက တခြားလူတွေထက် စီစဉ်ရာမှာ ပိုကောင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီလိုလုပ်တဲ့အခါ စွမ်းအင်ကို မသုံးပါဘူး။
သင့်ရဲ့ အရည်အချင်းကို ရှာဖွေဖို့ မေးခွန်းသုံးခု
စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ သင့်ကို ဒီလိုခံစားရစေတဲ့ တစ်ခုခုရှိလား။
သင်တို့ထဲက တချို့က "မဟုတ်ဘူး၊ ငါဘာပဲလုပ်လုပ် ပင်ပန်းနေတယ်" လို့ ပြောကောင်းပြောလိမ့်မယ်။
တခြားရှုထောင့်ကနေ မေးပါရစေ။
တခြားအရာတွေထက် လိုက်နာရတာ ပိုလွယ်တယ်လို့ ခံစားရတဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိလား။
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် လုပ်စရာမလိုပါဘူး။ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်လာမှာပါ။
တခြားသူတွေက သုံးရက်အကြာမှာ လက်လျှော့သွားနိုင်ပေမယ့် ခင်ဗျားက မသိလိုက်ဘဲ သုံးလလောက် လုပ်နေခဲ့တာပဲ။
တခြားသူတွေက ဒါကို အရမ်းပျင်းစရာကောင်းပြီး ငြီးငွေ့စရာကောင်းတယ်လို့ ထင်ကောင်းထင်နိုင်ပေမယ့် သင်ကတော့ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်လို့ ခံစားရပါလိမ့်မယ်။
အဲဒါက မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေ အရှိဆုံးနေရာပဲ။
အားသာချက်အားလုံးဟာ သင်လိုက်စားရလွယ်ကူတဲ့ လမ်းညွှန်ချက်တွေချည်းပဲ မဟုတ်ပါဘူး။
စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ အလုပ်ဆင်းပြီးရင် သဘာဝအတိုင်း ဘာလုပ်လေ့ရှိလဲ။
စနေ၊တနင်္ဂနွေတွေမှာ အလုပ်မလုပ်တဲ့အခါ သဘာဝအတိုင်း ဘာလုပ်လေ့ရှိလဲ။
ဖုန်းနဲ့ scroll လုပ်နေချိန်မှာ ဘယ်လို content တွေကို အမြဲကြည့်ဖြစ်လဲ။
ဒီအချက်တွေကို ချိတ်ဆက်လိုက်ရင် အကြမ်းဖျင်း ကောက်ကြောင်းတစ်ခုကို မြင်နိုင်ပါတယ်။
ဒါဟာ ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေနိုင်တဲ့ ပါရမီရှင် မဟုတ်သလို "ကျွန်တော် ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲချင်တယ်" ဆိုတဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်လည်း မဟုတ်ပါဘူး။
အဲဒါက သင့်အတွက် လုပ်ရတာလွယ်ကူပြီး တခြားသူတွေထက် လိုက်နာရတာ ပိုလွယ်ကူတဲ့အရာပါ။
ရှာပါ၊ ပြီးရင် လုပ်လိုက်ပါ။
အဲဒါက ရိုးရှင်းပါတယ်။
ပါရမီရဲ့တန်ဖိုးဟာ စားပွဲပေါ်မှာ အစားအစာတွေ ထည့်ပေးနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ အပေါ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
"ဒါဆို ငါတို့တွေ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ စားပွဲပေါ်မှာ အစားအစာတင်လို့ မရဘူးလို့" လို့ တချို့ပြောကြလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။
ဒီအကြံဥာဏ်က အရမ်းကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။
ကျွန်တော်/ကျွန်မ လုံးဝနားလည်ပါတယ်။
မင်းက အနုပညာရှင်မဟုတ်ဘူး။ ပန်းချီဆွဲပြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ဖို့ မလိုအပ်ဘူး။ ပရိုဂရမ်မာမဟုတ်ဘူး။ ကုဒ်ရေးပြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ဖို့ မလိုအပ်ဘူး။ မင်းက နေ့တိုင်း သာမန်အလုပ်တွေကို ကိုင်တွယ်နေရတဲ့ သာမန်ရုံးဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါဆိုရင် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့တာက ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ပြောချင်တာက ပါရမီရဲ့တန်ဖိုးက စားပွဲပေါ်မှာ အစားအစာတွေ ပေးနိုင်မလားဆိုတာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ပါရမီရဲ့တန်ဖိုးဟာ "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဖြစ်ခြင်း" မှာ ခြေကုပ်ရှာနိုင်စေတယ်ဆိုတဲ့အချက်မှာ တည်ရှိပါတယ်။
မင်း ဒီကနေ ပိုက်ဆံရှာဖို့ မလိုဘူး၊ ဒီကနေ နာမည်ကြီးဖို့လည်း မလိုဘူး။
မင်းသိထားရမှာက ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ မင်းပင်ပန်းမှုမရှိဘဲ လုပ်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ ရှိတယ်ဆိုတာပဲ။
"ငါဘာလုပ်နေတာလဲ" လို့ တွေးနေချိန် ညဉ့်နက်သန်းခေါင်တွေမှာ ဒါကိုသိရုံနဲ့ စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုအနည်းငယ်ရနိုင်ပါတယ်။
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပါ၊ အเก่าแก่ဆုံးနဲ့ အခြေခံအကျဆုံး မေးခွန်းပါ။
ဒယ်လ်ဖီ ရှေးဟောင်းဂရိဘုရားကျောင်း၏ တံခါးဝတွင် ကမ္ပည်းစာ သုံးခု ထွင်းထားသည်။
၎င်းတို့အနက် အထင်ရှားဆုံး ကိုးကားချက်မှာ "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပါ" ဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက လူများသည် ဤကိစ္စကို စဉ်းစားနေကြပြီးဖြစ်သည်။
ဒီနေ့ခေတ်မှာ "ပါရမီဆိုတာ တခြားသူတွေထက် သာလွန်ကောင်းမွန်ခြင်းပဲ" ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ ပိတ်မိနေကြဆဲပါ။
အနှစ်ချုပ်အားဖြင့်၊ ကိုယ့်ရဲ့ အရည်အချင်းကို ရှာဖွေခြင်းဆိုတာ ကိုယ့်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို နားလည်ခြင်းပါပဲ။
ပြင်ပစံနှုန်းတစ်ခုကို ရှာဖွေမည့်အစား၊ အတွင်းကိုကြည့်ပြီး စိတ်အေးလက်အေးခံစားရတဲ့အခါ ဘယ်အလုပ်ကို လုပ်လဲဆိုတာ ကြည့်ပါ။
ဟန်ဆောင်နေစရာ မလိုပါဘူး။
ဒါဟာ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခုပါ။
သင့်ရဲ့ ပါရမီကို ဘယ်လိုရှာဖွေမလဲ။ သင့်ရဲ့ ပါရမီကို ရှာဖွေဖို့အတွက် မရှိမဖြစ် အကြံပြုချက်တွေကို ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။
လူတိုင်းက ကိုယ့်ရဲ့ အရည်အချင်းကို ရှာတွေ့ဖို့ အရေးကြီးတယ်လို့ ပြောကြပေမယ့် သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက်တော့ အရည်အချင်းက ကိုယ့်ကို တခြားသူတွေထက် ပိုကောင်းစေတဲ့အရာ မဟုတ်ပါဘူး။
မင်းက သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်တဲ့အတွက် ပျမ်းမျှလူတစ်ယောက်ထက် သိသိသာသာ ပိုကောင်းတဲ့ အစွမ်းအစမျိုး ရှိလာဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။
သာမန်လူတွေအတွက် သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းကို ရှာဖွေခြင်းဆိုတာ အခြေခံအားဖြင့် အောက်ပါတို့ကို ရှာဖွေခြင်းပါပဲ။
- မင်းတစ်ခုခုလုပ်
- ၎င်းသည် သင့်အတွက် အပိုကုန်ကျစရိတ်များ ပေးဆောင်မည်မဟုတ်ပါ။
- သင်ဟာ တခြားသူတွေထက် ပိုပြီး ဇွဲလုံ့လဝီရိယရှိဖို့ အလားအလာပိုများပါတယ်။
အဲဒါက သင့်ရဲ့ အားသာချက်အားလုံး မဟုတ်ဘဲ သင့်ရဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရှိနေဖို့ များပါတယ်။ သင့်ရဲ့ အရည်အချင်းကို ရှာဖွေဖို့အတွက် တကယ့် အကြံပြုချက်က ဒါပါပဲ။
အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ဒီဆောင်းပါးက ဘယ်သူ့အတွက်မှ အသုံးဝင်မယ်မထင်ဘူး။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စူးစမ်းလေ့လာနေဆဲဖြစ်ပြီး ငါဘာမှာ ကျွမ်းကျင်လဲ၊ ဘာနဲ့ သင့်တော်လဲလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေးနေမိတယ်။
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ပိုပိုပြီး သေချာလာနေတဲ့ တစ်ခုကတော့ ဒါပါပဲ။
အရည်အချင်းဆိုတာ ရှာမတွေ့နိုင်တဲ့အရာပါ။ ခံစားလို့ရပါတယ်။
"ငါဘာမှာ တော်တယ်လို့ထင်လဲ" လို့ လူဆယ်ယောက်ကို အကဲဖြတ်တာတွေ လုပ်ဖို့မလိုပါဘူး။
အရိုးရှင်းဆုံး မေးခွန်းဆီ ပြန်သွားရုံပါပဲ။ မပင်ပန်းဘဲ ဘာတွေ လုပ်လေ့ရှိလဲ။
ပြီးရင် လုပ်ပါ။
အဲဒါက ရိုးရှင်းပါတယ်။
Chen Weiliang ရဲ့ဘလော့ဂ် ( https://www.chenweiliang.com/ ) မှာ မျှဝေထားတဲ့ "သာမန်လူတွေ သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းကို ဘယ်လိုရှာတွေ့နိုင်မလဲ။ ဒီအောင်မြင်မှုဗျူဟာအစုံက သင့်ရဲ့အဓိကအားသာချက်တွေကို တိကျစွာနေရာချဖို့ ကူညီပေးပါတယ်" ဆိုတဲ့ ဆောင်းပါးက သင့်အတွက် အထောက်အကူဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။
ဒီဆောင်းပါးလင့်ခ်ကို မျှဝေပေးဖို့ မတွန့်ဆုတ်ပါနဲ့- https://www.chenweiliang.com/cwl-34387.html