Diréktori Tulisan
Jujur, kuring geus ningali loba teuing bos anu terus-terusan sibuk mareuman seuneu.
Isuk-isuk kuring nepi ka kantor terus langsung diudag ka rapat. Sore éta kuring hésé ngarénghap heula méméh pagawé-pagawé lumpat asup nanya kumaha carana ngalakukeun ieu jeung éta. Waktu kuring nepi ka imah sonten, kuring kudu mariksa deui pabalatak ti poé éta, terus nuluykeun prosésna isukna.
Aranjeunna sigana luar biasa satia, sanés?
Tapi lamun dipikir-pikir kalawan saksama, naon sabenerna anu keur dilakukeun ku anjeunna?
Ieu sanés ngeunaan manajemen, ieu ngeunaan ngarengsekeun masalah. Sareng kaseueuran masalah ieu timbul sacara spontan kusabab standarna teu jelas.
Nalika karyawan gagal ngalaksanakeun tugasna, bos nyalahkeun sikepna. Nalika hasil padamelan teu nyugemakeun, bos nyalahkeun kurangna kamampuanana. Nalika kasalahan anu sami terus-terusan kajadian, bos ngan ukur tiasa ngritik sareng ngalatih aranjeunna deui sareng deui.
Lila-lila, bos ngarasa yén jalma-jalma ieu teu mungkin diajar, sanajan kumaha waé usahana. Karyawan ngarasa yén sarat bos sok robah, sareng teu aya anu dilakukeun ku aranjeunna anu leres.
Duanana pihak capé pisan sarta ngarasa dirugikeun.
Tapi seringna, sanés hartosna karyawan teu daék ngalakukeun padamelan anu saé, tapi aranjeunna ngan saukur teu terang kumaha ngalakukeunana atanapi tingkat kinerja naon anu dianggap saé.
Rarasaan kuring sorangan nyaéta tibatan méakkeun waktos pikeun ngoréksi jalma sacara terus-terusan, langkung saé netepkeun standar heula.
Ieu karasana basajan, tapi beuki kuring mikirkeunana, beuki kuring sadar yén ieu mangrupikeun logika anu mendasar tina manajemen.
Naon ari standar téh?
Teu saderhana sapertos nyarios ka karyawan "pigawé ieu kalayan saé." Éta teu aya hartina sabab pamahaman unggal jalma ngeunaan "saé" béda-béda.
Standar ieu kedah ngajelaskeun genep hal sacara jelas: saha anu tanggung jawab, iraha éta bakal réngsé, tindakan khusus naon, naon sarat panampi, saha anu bakal mariksa, sareng dina kaayaan naon panyesuaian diperyogikeun.
Contona, upami hiji perusahaan hoyong ngaluncurkeun iklan vidéo pondok, éta teu tiasa ngan saukur nyuhunkeun karyawan pikeun "ngajantenkeun kampanye iklanna berkinerja saé." Éta teu jelas teuing, sareng karyawan bakal tetep bingung.
Anjeun kedah ngajelaskeun saha anu tanggung jawab kana pilihan topik sareng copywriting , sareng saha anu tanggung jawab kana ulasan. Standar naon anu kedah difilmkeun sareng diédit dina pidéo? Iraha data kedah dipariksa saatos diterbitkeun? Metrik naon anu kedah dicumponan pikeun ngamungkinkeun skala salajengna, sareng kaayaan naon anu kedah nyababkeun eureun? Pamungkas, saha anu bakal ngalaksanakeun analisis post-mortem?
Beuki jelas sarat ieu, beuki bisa dibenarkan karyawan nalika ngalaksanakeunana, sareng beuki efektif manajer nalika ngalaksanakeun pamariksaan.
Pikirkeun: tanpa standar, karyawan ngan ukur tiasa bertindak dumasar kana pamahaman sorangan. Sapuluh jalmi tiasa gaduh sapuluh pendekatan anu béda, teras bos kedah nunjukkeun naon anu lepat nalika hasilna henteu nyugemakeun.
Kana waktu, karyawan bakal ngarasa yén sarat bos sok robah, sareng bos bakal ngarasa yén karyawan teu tiasa diajar sanajan aranjeunna parantos nyobian.
Kusabab kadua pihak komunikasi sareng ngarévisi sacara berulang-ulang, biaya manajemen sacara alami ningkat.
Biaya standar ngan ukur aya dina pikiran bos
Kadang-kadang kuring ngarasa yén seueur perusahaan sanés kakurangan kriteria penilaian, tapi kriteria ieu ngan ukur aya dina pikiran bos sareng teu acan ditarjamahkeun kana prosés anu tiasa dilaksanakeun ku tim.
Bos terang produk mana anu pantes dikembangkeun, copywriting mana anu tiasa ditampi, sareng dina kaayaan naon investasi kedah ditingkatkeun. Nanging, penilaian ieu henteu ditulis, ogé henteu diformalkeun kana prosés atanapi studi kasus. Nalika karyawan mendakan masalah, aranjeunna tetep teu gaduh pilihan tapi uih deui ka bos.
Upami pangalaman teu tiasa dikumpulkeun sareng ditiru, beuki kuat kamampuan bos dina ngarengsekeun masalah, perusahaan tiasa janten langkung gumantung ka bos sacara pribadi.
Naha ieu hal anu saé? Dina jangka pondok, enya; dina jangka panjang, sama sekali henteu.
Tina kamampuan individu dugi ka kamampuan organisasi
Ngadegkeun standar hartina ngarobah pangalaman anu kabuktian ti bos sareng karyawan anu luar biasa tina kamampuan individu kana kamampuan organisasi.
Pikeun unggal masalah anu sering disanghareupan anu direngsekeun, dokuméntasikeun solusina. Pikeun unggal strategi anu efektif anu divalidasi, tuliskeun sacara jelas alesan di balik kaputusan éta. Pikeun unggal tindakan anu saé anu kapanggih, robahkeun kana prosés anu tiasa ditiru ku tim.
Hayu atuh kuring bébéjakeun ka anjeun, prosés ieu panginten rada kagok dina mimitina, sareng peryogi waktos anu langkung lami tibatan ngan saukur nitah karyawan naon anu kedah dilakukeun.
Tapi saatos sababaraha minggu latihan anu konsisten, anjeun bakal mendakan yén anjeun ngahémat langkung seueur waktos, sareng tim anjeun kéngingkeun pamahaman anu langkung jero ngeunaan standar éta.
Lamun nginget-nginget deui sababaraha bulan ti harita, anjeun bakal manggihan yén anjeun teu kudu deui merhatikeun saréréa unggal poé.
Standar ogé kedah mekar saluyu sareng kabutuhan bisnis.
Tangtosna, netepkeun standar sanés hartosna yén standar moal pernah robih.
Industri e-commerce keur robah gancang. Aturan platform, struktur lalulintas, lingkungan kompetitif, jeung kabutuhan konsumén terus robah, sarta standar ogé kudu dirobah babarengan jeung bisnis.
Ku kituna, perusahaan teu ngan ukur kedah gaduh standar implementasi, tapi ogé kedah ngajelaskeun saha anu tanggung jawab pikeun ngapdet standar, kumaha pangalaman énggal tiasa dilebetkeun kana SOP, sareng dina kaayaan naon metode anu lami kedah dihapus sacara bertahap.
Standar anu saé henteu ngawatesan pamikiran karyawan, tapi ngirangan uji coba sareng kasalahan anu diulang-ulang tingkat handap.
Para palaksana sacara ajeg ngalengkepan padamelanna numutkeun prakték pangsaéna ayeuna, sedengkeun para ahli strategi teras-terasan ngajalajah kasempetan sareng metode énggal, teras ngapdet standar ku pangalaman anu parantos kabuktosan efektif.
Ku cara kieu, perusahaan tiasa ngalaksanakeun kalayan ajeg bari terus mekar.
Standar anu jelas ngamungkinkeun manajemen pikeun dilaksanakeun sacara nyata.
Manajemén tangtos ngalibetkeun komunikasi, motivasi, sareng pamekaran bakat, tapi sadayana ieu kedah dumasar kana standar anu jelas.
Tanpa standar, manajer ngan ukur tiasa ngandelkeun parasaanana pikeun meunteun karyawan. Ku ayana standar, karyawan terang naon anu kedah dilakukeun, supervisor terang naon anu kedah dipariksa, sareng perusahaan terang kumaha carana ningkatkeun.
Manajemén anu leres-leres efektif sanés ngeunaan ngajantenkeun bos nyéépkeun langkung seueur waktos pikeun ngawas sadayana, tapi ngeunaan ngajantenkeun metode damel anu leres jelas, dilaksanakeun, dipariksa, sareng terus-terusan diulang.
Sabot standar laun-laun ditetepkeun, manajemen tiasa robah tina "bos anu teras-terasan ngarengsekeun masalah" ka "organisasi anu ngarengsekeun masalah numutkeun sistem".
Coba pikirkeun, ieu téh kawas pindah ti hiji jalma nu manggul beban ka sakelompok jalma nu nuturkeun peta.
Jalanna masih jalan anu sami, tapi naha anjeun leumpang kalayan ajeg atanapi henteu gumantung kana kumaha jelasna peta rute éta.
Ayeuna anjeun parantos maca dugi ka dieu, upami anjeun mendakan ieu mangpaat, punten like sareng share. Upami anjeun hoyong nampi apdet heula, anjeun ogé tiasa ngiringan kuring.
Hatur nuhun parantos maca tulisan abdi. Tepang deui engké.
Mudah-mudahan, tulisan "Inti Manajemen Tim E-commerce: Standar Dibandingkeun Pemantauan Pribadi! Buku Panduan Praktis pikeun Ngawangun Tim Otomatis," anu dibagikeun dina blog Chen Weiliang ( https://www.chenweiliang.com/ ), bakal aya mangpaatna pikeun anjeun.
Mangga bagikeun tautan artikel ieu: https://www.chenweiliang.com/cwl-34478.html