E-ticarette stratejik dönüşüm: Temel yetkinlikler yeni kar büyümesini yönlendiriyor.

Film sıvı fondöten haline geldiğinde, piyanolar motosiklet yapımında kullanılmaya başlandı.

İşte mesele şu.

Geçenlerde şöyle bir soruya rastladım:Elektrik tedarikçisiNe yaparsam yapayım artık oynatamıyorum. Başka bir parçaya geçip baştan mı başlamalıyım? Parmağım ekranın üzerinde gezinirken, birdenbire on yıldan fazla bir süre önce Japonya'dan iki önemsiz haber aklıma geldi.

Biri motosiklet üreten Yamaha, diğeri ise kozmetik satan Fujifilm.

Bu ikisinin tamamen alakasız olduğunu düşünebilirsiniz. Biri müzisyen, diğeri fotoğrafçı; peki ikisi de nasıl oldu da motor üretmeye ve yüz kremi uygulamaya başladı?

Ancak konuyu dikkatlice incelerseniz, bunun işletmelerin ekonomik döngüleri atlatmasının tek çözümü olabileceğini göreceksiniz. Mesele yeni fırsatlar bulmak değil, eski becerileri farklı bir bağlamda kullanmaktır.

Yamaha'nın "akıl almaz" tedarik zinciri

1887'de Yamaha'nın kurucusu Torakusu Yamaha, Hamamatsu'da küçük bir piyano tamir atölyesi açtı. İthal piyanoları orijinali kadar iyi tamir edebilmek için, marangozluk becerilerini sonuna kadar zorladı. Ahşabı nasıl keseceğini, ses tahtasını nasıl şekillendireceğini ve akortlarının bozulmasını önlemek için vidaları nasıl sıkacağını çok iyi biliyordu.

Tamir işlerine devam ederken, marangozluk becerilerinin sadece müzik aletlerini tamir etmek için değil, mobilya yapmak için de kullanılabileceğini keşfetti. Mobilya yapımından artan parçaları atmak israf olacağından, tesadüfen tahtadan bir mızıka yaptı.

Sonra işler biraz kontrolden çıkmaya başladı.

Piyanonun tonunun doğruluğunu test etmek için akustik prensipleri incelemeye başladı. Araştırmaları sırasında, bu titreşim frekansı analiz tekniklerinin dijital sinyallerin işlenmesi gibi başka alanlarda da uygulamaları olduğunu keşfetti.

Yamaha da dijital sinyal işlemcileri üretti.

İletişim teknolojisi alanındaki geçmişiyle, sinyal işleme yeteneklerini iletim için kullanıp kullanamayacağını merak etti. Bu yüzden yönlendiriciler üretmeye başladı. Daha sonra, ahşap mobilya yapımı hassas işleme gerektirdiğinden, ağaç işleme makineleri üretmeye başladı. Bu makinelerin kesme doğruluğunu test etmek için, deneylerde kullanmak üzere yüksek hızlı dönen pervanelere ihtiyacı vardı.

Daha sonra pervanelerin ve uçak motorlarının prensip olarak benzer olduğunu keşfetti.

Böylece motor geliştirmeye başladılar. Sonunda her şey yoluna girdi ve motosiklet üretmeye başladılar.

Günümüzde Yamaha, piyanolardan motosikletlere, ses ekipmanlarından yönlendiricilere ve ağaç işleme makinelerine kadar her şeyi üretiyor. Dışarıdan bakıldığında, sınırsız ve gelişigüzel bir şekilde faaliyet gösteren bir şirket gibi görünüyor. Ancak gerçekte, iç içe geçmiş daireler stratejisinin klasik bir örneğidir.

Fujifilm'in "ölü teknoloji" geri dönüşü

Aynı dönemde Fuji daha da büyük bir krizle karşı karşıya kaldı.

Dijital kameraların yaygınlaştığı yıllarda, film endüstrisi adeta ortadan kalkmış gibiydi. Fujifilm'in on yıllarca biriktirdiği kimyasal teknoloji bir gecede "işe yaramaz" hale geldi.

O dönemde, Fujifilm'in bir internet şirketine dönüşüp, bir portal web sitesi ve sosyal ağ oluşturması gerekip gerekmediği tüm Japonya'da tartışılıyordu. Sonuçta, 2000'lerin başlarıydı ve "internet düşüncesi" oksijenden daha önemliydi.

Fuji yerinden kıpırdamadı.

Özel bir şey yaptılar: laboratuvardaki tüm filmle ilgili teknolojilerin bir listesini çıkardılar. Antioksidan teknolojisi,NanoDağıtım teknolojisi, kolajen saflaştırma teknolojisi, pigment stabilizasyon teknolojisi. Görünüşte sıkıcı ama "eski moda" teknolojiler, endüstriyel üretimde sayısız kez kanıtlanmıştır.

Sonra kendilerine şu soruyu sordular: Eğer film satamazlarsa, bu teknolojiyi kime satacaklar?

Cevap: bir kozmetik şirketi.

Fujifilm, film üretiminde biriken nano-dispersiyon teknolojisinin sıvı fondöten yapımında kullanılabileceğini keşfetti. Antioksidan teknolojisi yaşlanma karşıtı serumlar yapımında kullanılabilir. Kolajen saflaştırma teknolojisi ise doğrudan tıbbi estetik alanında uygulanabilir.

Fujifilm böylece kozmetik ürünleri satmaya başladı. Ancak bunu basit bir OEM üreticisi olarak değil, film üretiminde kullandıkları aynı titiz yaklaşımla yaptılar. Sonuç şaşırtıcıydı: On yıllarca kullanılan bu "eski moda" teknolojiler, güzellik sektöründe rekabet avantajı haline geldi.

Sınırları aşmanın neden her zaman zor olduğunu hissederiz?

Şimdi asıl soruya geri dönelim.

E-ticaret işletmeleri başarısız olduğunda, ilk tepkinin hâlâ sahip oldukları "eski becerileri" düşünmek yerine platform veya ürün kategorisi değiştirmek olmasının sebebi nedir?

Çünkü görünüşlere çok kolay aldanıyoruz.

Eğer yaptığınız şey "içeride" iseTaobao"Kıyafet satmak" iş modeli. Peki ya temel yetkinlik nedir? Stil seçimi konusunda keskin bir göz mü? Tedarik zinciri kontrolü mü? Görsel tasarım mı? Yoksa trafik yönetimi mi?

Birçok insan ikisi arasındaki farkı ayırt edemez. İş modelleri piyasa koşullarına göre dalgalanabilir, ancak temel yetkinlikler aktarılabilir.

Tıpkı bir şef gibi, yemek pişirmek işin özüdür, ancak temel yetenekler ısı algısı, malzemeleri anlama ve baharatlama sezgisidir. Restoran bir gün kapanırsa, bu şef bir gıda fabrikasına gidip araştırma ve geliştirme yapabilir, bir mutfak ekipmanı şirketinde danışman olabilir, yemek videoları çekebilir veya insanlara yemek pişirmeyi öğretebilir. Ortam değişebilir, ancak "beceri" aynı kalır.

Ancak e-ticaret satıcılarının çoğu böyle düşünmüyor. Platform algoritması değiştiğinde ve trafik kaybolduğunda, "artık e-ticaret yapmayı bilmiyoruz" diye düşünüyorlar. Aslında, bilmedikleri için değil; kendilerini çok dar bir şekilde tanımladıkları için böyle düşünüyorlar.

Boyutları yıkma cesareti

Yamaha ve Fuji'nin ortak noktası, tasarımlarını daha küçük, daha kolay yönetilebilir bileşenlere ayırmalarıdır.

Şirketi "piyano satan" veya "film satan" bir şirket olarak tanımlamıyorlar, bunun yerine "bir tür temel teknolojide uzmanlaşmış bir şirket" olarak tanımlıyorlar.

Fujifilm, "Biz film satmıyoruz; biz ince kimyasallar ve nano-dağılım teknolojisinde uzmanlaşmış bir şirketiz" diyor.

Yamaha, "Biz piyano tamir etmiyoruz; hassas üretim ve akustik prensiplerinde uzmanlaşmış bir şirketiz" diyor.

Tanımdaki bu değişiklik, daireleri dışa doğru nasıl çizdiklerini belirledi.

Bir daire çizmenin ilk adımı, merkezini bulmaktır. Sizin temel yetkinliğiniz bu merkezdir. Bu, tedarik zinciri üzerinde olağanüstü kontrol, görsel içeriğin verimli üretimi veya düşük maliyetli trafiğin edinimi ve dönüştürülmesi olabilir.

İkinci adım, talebin arttığı yeni sektörlere bakmaktır. İçgüdülerinize göre rastgele sektörlere atlamayın; bunun yerine kendinize şu soruyu sorun: Becerilerimi bu sektörde yeniden kullanabilir miyim?

Temel yetkinliğiniz tedarik zinciri ise, perakende sektöründe engellerle karşılaştığınızda odağınızı B2B'ye kaydırabilir misiniz? Diğer platformlardaki en iyi canlı yayıncılar için tedarikçi olabilir misiniz? Fabrikalara stok devir hızında yardımcı olabilir misiniz?

Eğer temel varlıklarınız görsel ve içerik yetenekleriyse, geleneksel üretim fabrikaları için dış kaynaklı operasyon hizmetleri sağlamayı deneyebilir misiniz? Çevrimdışı markaların işletmelerini çevrimiçi ortama dönüştürmelerine yardımcı olabilir misiniz?

"Gen mutasyonu" tuzağına dikkat edin.

İşte acı bir gerçek.

Birçok satıcı, yeni bir trendi görünce, mevcut ekiplerinden tamamen ayrılıp bu trendin peşinden gitmek istiyor. Örneğin, evcil hayvan sektörünün patlama yaptığını gören giyim şirketleri, hemen ekiplerini dağıtıp evcil hayvan malzemeleri satmaya başlıyor. Bunun sonucu olarak, yeni iş için gerekli beceri ve yetenekler, ekibin mevcut yapısında tamamen eksik kalıyor.

Bu yaklaşım son derece riskli.

Yeni iş modelleri denemenin imkansız olduğu anlamına gelmiyor bu, ancak bunu yaparken hangi yeteneklerinizi yeniden kullanabileceğinizi bulmanız gerekiyor. Yeni bir iş, sıfırdan tamamen yeni bir kurallar dizisi öğrenmenizi gerektiriyorsa, aslında kariyerinizi dönüştürmek değil, yeni bir iş kuruyorsunuz demektir.

Gerçek dönüşüm, önceki işletmede biriktirilen "becerileri" alıp yeni senaryolarda uygulamak anlamına gelir. Dışsal iş modeli değişse bile, temel varlıklar kaybolmaz; sadece para kazanma senaryosu değişir.

Sonunda yaz

Birkaç gün önce, sekiz yıldır sınır ötesi e-ticaret yapan bir arkadaşım, Amazon'da faaliyet göstermenin giderek zorlaştığını söyledi. Bağımsız bir web sitesine geçmesi mi, TikTok benzeri bir platform oluşturması mı yoksa iç pazara geri dönmesi mi gerektiğini sordu.

Ona, "Şu anda sahip olduğun en değerli şey nedir?" diye sordum.

Bir an düşündü ve bunun, yurtdışındaki tüketicilerin ürün iade etme psikolojisini ve ürün seçim mantığını anlamakla ilgili olduğunu söyledi.

Platform değiştirmekte acele etmemeni söylemiştim. Senin "iade psikolojisi + ürün seçimi mantığı" kombinasyonun herhangi bir platformda nadir bulunur. Amazon bunu sadece daha da güçlendirdi.

Bazen platformun gelgitlerine çok kolayca kapılıp aslında yüzebileceğimizi unutuyoruz.

Yamaha piyano tamir ederken muhtemelen bir gün motosiklet üreteceklerini hiç hayal etmemişti. Fujifilm film üretirken de teknolojilerinin bir kadının makyaj çantasında yer alacağını kesinlikle hayal etmemişti.

Ama ellerinde ne tuttuklarının farkındaydılar.

Buraya kadar okuduğunuza göre, eğer faydalı bulduysanız lütfen beğenin ve paylaşın. Güncellemeleri ilk siz almak istiyorsanız, bana bir yıldız da verebilirsiniz ⭐~

Makalemi okuduğunuz için teşekkür ederim. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere.