Το βιβλίο "Πεπερασμένα και Άπειρα Παιχνίδια" αποκαλύπτει την αλήθεια για το πώς να βγάζετε χρήματα: διδάσκοντάς σας πώς να ξεφύγετε από τον φαύλο κύκλο της εργασίας για τους άλλους

Εσύ παίζεις ένα πεπερασμένο παιχνίδι, το αφεντικό παίζει ένα άπειρο παιχνίδι!

Αυτός ο κόσμος χωρίζεται σε δύο είδη παιχνιδιών:

Νομίζεις ότι παίζεις ένα παιχνίδι, αλλά στην πραγματικότητα είσαι απλώς το πιόνι κάποιου άλλου.

Από την παιδική ηλικία μέχρι την ενηλικίωση, μας έχουν διδάξει να είμαστε «υπάκουοι», να «υπακούμε στους κανόνες», να «παίρνουμε υψηλές βαθμολογίες» και να «μπαίνουμε στο σύστημα».

Επομένως, οι περισσότεροι άνθρωποι, όπως ένα προγραμματισμένο πρόγραμμα, σπουδάζουν, εργάζονται, αγοράζουν σπίτι, αποπληρώνουν ένα στεγαστικό δάνειο και στη συνέχεια συνταξιοδοτούνται ειλικρινά.

Δεν είναι λίγο σαν να μάχεσαι σε ένα μπουντρούμι; Δουλεύοντας για χρυσά νομίσματα, το αφεντικό μαζεύει εξοπλισμό.

Αλλά έχετε σκεφτεί ποτέ ποιος θέτει τους κανόνες του παιχνιδιού;

Ασυμμετρία πληροφοριών: καθορίζει αν βλέπετε μια φυλακή ή ένα παράθυρο

Κάποτε, συζητούσα με έναν φίλο που εργάζεται στο ηλεκτρονικό εμπόριο και μου ανέφερε τυχαία μερικές ιδέες για την επιλογή προϊόντων και στρατηγικές πλατφόρμας, εξηγώντας τες με μεγάλη λεπτομέρεια.

Ο συνηθισμένος εργάτης που καθόταν δίπλα μου έμεινε άναυδος και είπε: «Το να ακούω αυτά που λες είναι σαν να ακούω εξωγήινους ».

Δεν είναι ότι είναι ηλίθιος, είναι η ασυμμετρία της πληροφόρησης.

• Οι κάτοικοι της Χανγκτζόου μπορούν να νιώσουν ότι η ατμόσφαιρα εδώ είναι γεμάτη με τη γεύση των σύντομων βίντεο και του ηλεκτρονικού εμπορίου.
• Στη Σεντζέν, όλοι ασχολούνται με το διασυνοριακό ηλεκτρονικό εμπόριο. Περπατώντας στον δρόμο, μπορείς να ακούσεις ανθρώπους να μιλάνε για το κόστος αποθήκευσης της Amazon.
• Τα μικρά αφεντικά στο Γιγού είναι ανοιχτόμυαλα για τα πάντα, από την τιμή χονδρικής μέχρι το περιθώριο κέρδους.

Δεν πρόκειται για διαφορά στο IQ, αλλά για διαφορά στο περιβάλλον. Είναι σαν μια ομάδα ανθρώπων σε διαφορετικά κανάλια, όπου ο καθένας πιστεύει ότι αυτό που βλέπει είναι η συνολική εικόνα.

Η πυκνότητα πληροφοριών καθορίζει το εύρος του κόσμου σας και η ασυμμετρία πληροφοριών είναι η μεγαλύτερη πηγή παρεξηγήσεων μεταξύ των ανθρώπων.

Έλλειψη φαντασίας: η πιο ακριβή μορφή φτώχειας

Είμαστε εκπαιδευμένοι να είμαστε πολύ καλοί στο να μιμηόμαστε.

Από το δημοτικό σχολείο, οι εξετάσεις κινεζικής γλώσσας δεν σας ζητούν να εκφράσετε τις ιδέες σας, αλλά να γράψετε «τυπικές απαντήσεις». Το αποτέλεσμα είναι: δεν τολμάτε να εκφράσετε τις ιδέες σας και δεν τις σκέφτεστε.

Αλλά ο κόσμος καθοδηγείται από ανθρώπους με μεγάλη φαντασία.

Ο Μπιλ Γκέιτς παράτησε το Χάρβαρντ για να ασχοληθεί με την ανάπτυξη λογισμικού , και ο Έλον Μασκ επενδύει σε πυραύλους και σχεδιάζει να αποικίσει τον Άρη. Δεν παίζουν το παιχνίδι των «εισαγωγικών εξετάσεων για το πανεπιστήμιο». άνοιξαν έναν νέο χάρτη. Αντίθετα, πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να δυσκολεύονται να αποφασίσουν αν θα δώσουν ή όχι εξετάσεις για τη δημόσια διοίκηση.

Μερικοί άνθρωποι έχουν επίσης αγωνιστεί στη θάλασσα της ενέλιξης, εργαζόμενοι σαν βόδια και άλογα κάθε μέρα. Αργότερα, κατάλαβαν μια αλήθεια:

Γιατί πρέπει να χρησιμοποιώ τις δεξιότητες στις οποίες είμαι λιγότερο καλός για να ανταγωνιστώ τους ανθρώπους που είναι οι καλύτεροι σε αυτές;

Αν είμαι ο καλύτερος στο να πιάνω ψάρια με γυμνά χέρια, γιατί να μην δημιουργήσω αυτόν τον λογαριασμό; Κάποιοι έχουν πράγματι φτιάξει βίντεο με εκατοντάδες χιλιάδες προβολές! Αν συνεχίσω να το κάνω αυτό, ίσως να γίνω ο καλύτερος στο να πιάνω ψάρια στο YouTube και θα κατακλυστώ από διαφημιστικές προωθητικές ενέργειες.

Γινόμαστε αυτό που θέλουν οι άλλοι να είμαστε, αλλά ξεχνάμε ποιοι πραγματικά είμαστε.

Πεπερασμένο παιχνίδι: οι κανόνες έχουν τεθεί και το παιχνίδι παίζεται εσωτερικά

Ένα πεπερασμένο παιχνίδι σημαίνει ότι πρέπει να ακολουθείτε τους κανόνες και ο στόχος είναι η νίκη.

Για παράδειγμα, εξετάσεις, KPI στον χώρο εργασίας, διάφοροι δείκτες απόδοσης, επιχειρηματικές μάχες, κατατάξεις πωλήσεων σε ζωντανή μετάδοση... η ουσία όλων αυτών των παιχνιδιών είναι: υπάρχει ένα σημείο εκκίνησης, ένα σημείο τερματισμού, ένας διαιτητής, ένας νικητής και ένας ηττημένος.

Σε αυτό το είδος παιχνιδιού, οι πόροι είναι περιορισμένοι, επομένως όλοι αγωνίζονται για αυτούς.

Όσο πιο σκληρά δουλεύεις, τόσο πιο χαρούμενος είναι ο προϊστάμενός σου. Μένεις ξύπνιος όλη νύχτα γράφοντας αναφορές, παρακολουθείς τις τελευταίες τάσεις και περνάς όλη την Κινέζικη Πρωτοχρονιά μεταφέροντας και αποστέλλοντας αγαθά, αλλά στο τέλος, καταστρέφεις την υγεία σου, διαλύεις την οικογένειά σου και αδειάζεις το πορτοφόλι σου, και πάλι δεν μπορείς να νικήσεις την Τεχνητή Νοημοσύνη και τους «μαύρους» παίκτες.

Μοιάζει αυτό με ατελείωτη διελκυστίνδα; Αν δεν τραβήξεις, θα σε διώξουν. Αν τραβήξεις απεγνωσμένα, είναι απλώς για να κάνεις τους άλλους να νιώσουν πιο άνετα.

Αυτό που είναι ακόμα πιο σκληρό είναι ότι κάποιοι άνθρωποι μπαίνουν στο παιχνίδι χωρίς καν να γνωρίζουν τους κανόνες.

Άπειρο Παιχνίδι: Σπάσε τους κανόνες και ζήσε τη ζωή σου

Το βιβλίο «Infinite Games» καθιστά πολύ σαφές ότι ο στόχος των πεπερασμένων παιχνιδιών είναι η νίκη, ενώ ο στόχος των άπειρων παιχνιδιών είναι η συνέχιση του παιχνιδιού.

Είναι λιγότερο αγώνας και περισσότερο χορός.

Δεν σε νοιάζει η κατάταξη, αλλά η ανάπτυξη. Δεν σε νοιάζει η προσωρινή άνοδος και η πτώση, αλλά η μακροπρόθεσμη αξία. Δεν εργάζεσαι για να νικήσεις τους άλλους, αλλά για να ξεπεράσεις τον εαυτό σου χθες.

Πολλοί επιχειρηματικοί κολοσσοί παίζουν στην πραγματικότητα το άπειρο παιχνίδι.

Για παράδειγμα, η Amazon δεν έβγαζε καθόλου χρήματα στην αρχή και πάντα ξόδευε χρήματα για να κατασκευάσει συστήματα. Για παράδειγμα, η Tesla, ο Musk θεωρούνταν τρελός στην αρχή. Για παράδειγμα, η ByteDance, πριν από την έκρηξη των σύντομων βίντεο, οι αλγόριθμοι περιεχομένου της ήταν πολύ «ηλίθιοι».

Αλλά κέρδισαν από άποψη χρόνου, οράματος και προοπτικής.

Οι άνθρωποι και οι επιχειρήσεις χρειάζεται να κάνουν μόνο 5 πράγματα σωστά

Αυτό το βιβλίο έθιξε επίσης πέντε σημεία που με εντυπωσίασαν βαθιά:

1. Ένα θετικό και αισιόδοξο σύστημα αξιών δεν αφορά την αυταπάτη, αλλά τη χρήση θετικής ενέργειας για την επιρροή της ομάδας και των πελατών.

2. Μια ανοιχτή νοοτροπία σημαίνει να μην υιοθετείτε τη στάση του «αν δεν καταλαβαίνετε, μην μιλάτε», αλλά μάλλον να είστε πρόθυμοι να ακούσετε τους αρχάριους να εξηγούν τη συλλογιστική τους και να τολμήσετε να χρησιμοποιήσετε αντισυμβατικά ταλέντα.

3. Νοοτροπία προσανατολισμένη στην εξυπηρέτηση: Πρώτα σερβίρετε και μετά πραγματοποιήστε συναλλαγές. Μην ξεκινάτε σκεπτόμενοι πώς να βγάλετε χρήματα. Αντίθετα, σκεφτείτε πώς να βοηθήσετε τους άλλους να βγάλουν χρήματα.

4. Η ευέλικτη λειτουργία σημαίνει ότι μπορείτε να επιβιώσετε από τις διακυμάνσεις της αγοράς, τους αποκλεισμούς λογαριασμών πλατφόρμας και τις αλλαγές πολιτικής.

5. Ο μακροπρόθεσμος σχεδιασμός δεν είναι εικασίες, ούτε πρόκειται για το να ολοκληρωθούν πράγματα σε ένα χρόνο. Πρόκειται για το να σκεφτόμαστε πού θα βρίσκεσαι και τι θα κάνεις σε δέκα χρόνια από τώρα.

Αυτά μπορεί να ακούγονται σαν κοινοτοπίες που δίνουν κίνητρο, αλλά αν ηρεμήσετε και το σκεφτείτε, αν μπορούσατε πραγματικά να εφαρμόσετε αυτά τα πέντε σημεία στη ζωή και την εργασία σας, θα ήσασταν ήδη ένας κορυφαίος παίκτης.

Το να είσαι εργαζόμενος ή μικρός εργοδότης είναι στην πραγματικότητα δύσκολο.

Πολλοί άνθρωποι βλέπουν τις λαμπερές ζωές των αφεντικών τους και πιστεύουν ότι το να εργάζονται γι' αυτούς είναι σαν να είναι «θηρίο». Στην πραγματικότητα, ορισμένα αφεντικά είναι ακόμη πιο ισχυρά από εσάς.

Παίρνεις άδεια από τη δουλειά στις 5:30 κάθε μέρα, αλλά αυτός μένει ξύπνιος όλη νύχτα για να δει δεδομένα. Έχεις Σαββατοκύριακα, αλλά εργάζεται όλο το χρόνο. Σε εκφοβίζουν οι συνάδελφοί σου, αλλά αυτός τον σκοτώνουν τόσο οι πελάτες όσο και οι πλατφόρμες.

Και αυτά τα πραγματικά επιτυχημένα αφεντικά έχουν πάψει προ πολλού να εργάζονται απεγνωσμένα.

τι κάνουν;

Δημιουργεί κανόνες, χτίζει έδαφος και ορμή και βάζει άλλους να παίζουν παιχνίδια για αυτόν.

Νομίζεις ότι δουλεύεις, αλλά στην πραγματικότητα τον βοηθάς να ανέβει επίπεδο και να πολεμήσει τέρατα.

Δεν θέλω να παίξω άλλο αυτό το παιχνίδι

Έχω επίσης αγωνιστεί σε πεπερασμένα παιχνίδια, έχω στριμώξει τον εαυτό μου και έχω ανησυχήσει μέχρι νωρίς το πρωί.

Αλλά τώρα το καταλαβαίνω και πρέπει να ξεφύγω από αυτό.

Τέλος στον ανταγωνισμό ως προς την τιμή, τέλος στις συγκρίσεις απόδοσης και τέλος στην παρακολούθηση του πώς ζουν οι άλλοι.

Θέλω να μετατρέψω τον εαυτό μου σε ένα σύστημα, ένα σύστημα που μπορεί να συνεχίσει να εξελίσσεται.

Προσπαθώ να ανταποκριθώ στις ανάγκες μου όταν πρέπει και να τις αποφεύγω όταν πρέπει. Πηδάω από το τραπέζι, ακόμα κι αν είναι απλώς για να σχεδιάσω έναν κύκλο στη γωνία, και παίζω με τους δικούς μου κανόνες.

Ακόμα κι αν είναι πιο αργά, ακόμα κι αν βγάζω λιγότερα, είμαι χαρούμενος, έχω την αίσθηση του ελέγχου και είμαι ελεύθερος.

总结

Θέλεις να γίνεις παίκτης ή δημιουργός;

Υπάρχουν πραγματικά δύο είδη παιχνιδιών σε αυτόν τον κόσμο:

Το ένα είναι ένα πεπερασμένο παιχνίδι - ενέλιξη, κατάταξη, μάχη και άγχος· το άλλο είναι ένα άπειρο παιχνίδι - ανάπτυξη, υπηρεσία, μακροπρόθεσμα και ελευθερία.

Το ποιο θα διαλέξεις καθορίζει αν είσαι αγχωμένη αγελάδα ή ένα ήρεμο «άτομο εκτός παιχνιδιού».

Επιλέγω το δεύτερο.

Επειδή θέλω μια ζωή που δεν ελέγχεται από άλλους, όχι ένα πιστοποιητικό «εξαιρετικής απόδοσης».

Σκέψου αυτό το πρόβλημα καθαρά και θα είσαι διαφορετικός από τώρα και στο εξής.

Είθε να ζεις σε ένα άπειρο παιχνίδι και να είσαι αυτός που δεν ορίζεται.

🚀Σκεφτείτε τώρα το εξής: Παίζετε το παιχνίδι ή σας παίζει το παιχνίδι;