Artikel Direktori
Aku ngobrol karo kancaku sing wis lulus rong utawa telung taun kepungkur akhir minggu kepungkur, lan kita ngobrol babagan tembung "bakat".
Dhèwèké ngomong sing nggawé aku kaget nganti pirang-pirang detik.
Dhèwèké kandha, "Aku rumangsa ora nduwé bakat apa-apa."
Ukara kuwi muni biasa wae, ta? Nanging merga sawetara alesan, jantungku deg-degan.
Amarga aku uga wis ngrasakake kaya ngono kaping pirang-pirang.
Ana sing bisa uga ngomong, "Apa masalahe? Akeh wong sing ora duwe bakat. Kowé dudu wong jenius, dadi apa sing kudu dikuwatirake ?"
Nanging sing ngganggu aku dudu kesimpulan yen "aku ora duwe bakat" iku dhewe.
Sing dadi masalahku yaiku standar apa sing digunakake kanggo nemtokake bakat.
Kita kabeh wis salah paham karo definisi bakat.
Coba pikirake kanthi teliti. Apa sing wis kita krungu babagan bakat wiwit cilik nganti diwasa?
Pinter matematika iku sawijining bakat. Pinter nggambar iku uga sawijining bakat. Dadi penyanyi sing apik iku uga sawijining bakat.
Apa persamaane pernyataan-pernyataan iki?
Kabeh iki babagan titik ing ngendi sampeyan luwih apik tinimbang wong liya.
Kabeh gumantung saka tingkat katrampilanmu, sing ngidini kowe ngluwihi tingkat rata-rata ing bidang tartamtu.
Nanging masalahé, amarga kowé mung wong biasa, kepriyé carané kowé isa luwih apik tinimbang wong liya ing samubarang perkara?
Coba pikirake dhewe, apa sing pancen mbedakake sampeyan saka umume wong?
Bisa wae, nanging kemungkinane cilik.
Bisa uga ana siji utawa loro bab sing ndadekake kowe rada luwih apik tinimbang wong-wong ing sakubengmu, nanging iku mung sithik.
Iku adoh saka dianggep "bakat".
Bakat dudu babagan dadi luwih apik tinimbang wong liya, nanging babagan nindakake samubarang tanpa rumangsa kesel.
Iki bagéan sing paling kikuk.
Kita negesake bakat minangka "luwih apik tinimbang liyane," banjur nggunakake standar iki kanggo nuntut samubarang saka saben wong biasa.
Apa asilé?
Akibate, mayoritas wong, sajrone uripe, rumangsa yen dheweke ora duwe bakat.
Kabeh padha rumangsa yen dheweke tipe wong sing "apik ing samubarang, nanging ora pinunjul ing apa wae".
Kabeh padha rumangsa yen bakal kaya ngene iki uripe.
Jujur wae, perasaan iki pancen nglarani ati.
Aku nemokake kutipan sing menarik banget online sawetara dina kepungkur.
Intine yaiku cara wong biasa nemokake bakate dudu kanthi nggoleki "apa sing ndadekake aku luwih apik tinimbang wong liya".
Nanging, goleka bab-bab sing "ora ngetokake biaya tambahan nalika aku nindakake".
Pikiren ukara iki kanthi teliti.
Apa tegese ora bakal ngasilake konsumsi tambahan?
Iku tegese sampeyan ora perlu meksa awake dhewe nalika nindakake iki.
Ora perlu gumantung marang kekarepan kanggo terus maju.
Ora perlu terus ngomong karo awakmu dhewe, "Tetep semangat, tetep semangat."
Kowé nindakké kuwi kanthi alami waé.
Kaya mangan lan ngombe, ora ana rasa perjuangan.
Apa bedane bakat lan minat?
Ana sing ngomong, apa iki dudu mung "kapentingan"?
Iku ora padha persis.
Minat iku bab sing kok senengi, nanging seneng karo sawijining bab ora ateges kowe ora bakal usaha.
Kowé bisa uga seneng main video game, nanging kowé bakal kesel sawisé main sewengi muput.
Kowé isa waé seneng nonton film, nanging kowé bakal bosen nonton telu film berturut-turut.
Nanging aspek "non-konsumsi" saka bakat luwih saka mung kapentingan.
Iku tegese nalika sampeyan nindakake apa-apa, sampeyan ora mung seneng, nanging kabeh kahanan pikiran sampeyan uga rileks.
Kowé ora bakal krasa kesel.
Sanajan wis rampung, sampeyan bisa uga rumangsa rada apik.
Aku pengin nerusake.
Ayo tak wenehi conto lan kowe bakal ngerti.
Aku duwé kanca sing seneng ngatur barang-barang.
Iki dudu jinis reresik sing obsesif-kompulsif; mung wae dheweke seneng ngatur barang-barang sing reged kanthi rapi.
Wong liya bisa uga ndeleng iki minangka tugas sing abot, nanging dheweke ndeleng iki minangka cara kanggo ngilangi stres.
Wong liya butuh setengah jam kanggo nata lemari klambi, nanging dheweke ngrampungake sajrone sepuluh menit lan isih pengin luwih akeh.
Nèk kowé njaluk dhèwèké nulis artikel 5000 tembung, dhèwèké isa lungguh lan nandhang sangsara nganti telung jam.
Nanging yen sampeyan njaluk dheweke ngresiki kamar sing semrawut banget, dheweke bakal rampung sajrone rong jam lan rumangsa seger.
Kuwi bakat.
Dudu merga dheweke luwih pinter ngatur tinimbang wong liya, nanging dheweke ora nggunakake energi nalika nindakake iki.
Telung pitakonan kanggo mbantu sampeyan nemokake bakat sampeyan
Coba pikirake, apa ana sing ndadekake kowe rumangsa kaya ngene?
Sawetara saka kowe mungkin ngomong, "Ora, aku rumangsa kesel preduli apa sing tak lakoni."
Ayo tak takon saka sudut pandang liya.
Apa ana sing luwih gampang kok turuti tinimbang liyane?
Kowé ora perlu meksa awaké dhéwé, kabèh bakal kelakon kanthi alami.
Liyane bisa uga nyerah sawise telung dina, nanging sampeyan tanpa sadar wis nindakake sajrone telung sasi.
Wong liya bisa uga nganggep iki mboseni lan ngganggu, nanging sampeyan nganggep iki cukup menarik.
Kemungkinan gedhe ing kono bakatmu dumunung.
Ora kabeh kaluwihan mung minangka arah sing gampang koklakoni.
Coba pikirake, apa sing biasane koklakoni sawise mulih kerja saben dina?
Apa sing biasane koklakoni nalika ora kerja ing akhir minggu?
Nalika sampeyan lagi nggulung-gulung ponsel, konten apa sing mesthi sampeyan deleng terus?
Yen sampeyan nyambungake titik-titik iki, sampeyan bisa ndeleng garis besar kanthi kasar.
Iku dudu bakat sing nggumunake, uga dudu narasi gedhe babagan "Aku pengin ngowahi jagad".
Iku bab sing gampang koklakoni lan luwih gampang koklakoni tinimbang kanggo wong liya.
Golekana, banjur lakoni.
Iku sing prasaja.
Ajine bakat dudu ing apa bakat iku bisa nyukupi kebutuhan pokok.
Aku ngerti sawetara saka kowe bakal ngomong, "Dadi kepiye yen ditemokake? Ora kaya kita bisa nyedhiyakake panganan."
Ide iki masuk akal banget.
Aku ngerti tenan.
Kowé dudu seniman; kowé ora perlu golek nafkah saka nglukis. Kowé dudu programer; kowé ora perlu golek nafkah saka nulis kode. Kowé mung pekerja kantor biasa, sing nggarap tugas-tugas biasa saben dina. Apa gunane nemokake bakat?
Nanging sing pengin tak kandhakake yaiku ajine bakat dudu ing apa bakat kasebut bisa nyukupi kabutuhane wong liya.
Ajine bakat dumunung ing kasunyatan manawa bakat kasebut ngidini sampeyan nemokake pijakan kanggo "dadi awake dhewe".
Kowé ora perlu nggawé dhuwit saka iku, lan kowé uga ora perlu dadi misuwur merga iku.
Sing perlu kok ngerteni yaiku ana siji bab ing donya iki sing isa kok lakoni tanpa krasa kesel.
Mung ngerti iki wae wis cukup kanggo menehi sampeyan ketenangan pikiran ing wayah wengi nalika sampeyan mikir "Apa sing daklakoni?"
Ngerteni awakmu dhewe, pitakonan paling tuwa lan paling dhasar.
Ana telung prasasti sing diukir ing gapura Kuil Delphi Yunani kuna.
Kutipan sing paling misuwur ing antarane yaiku, "Ngertia awakmu dhewe."
Wong-wong wiwit ewonan taun kepungkur wis mikir babagan iki.
Saiki, kita isih kepepet karo definisi "bakat iku mung dadi luwih apik tinimbang liyane".
Nyatane, nemokake bakatmu dhewe iku, intine, minangka bagean saka mangerteni awake dhewe.
Tinimbang nemokake patokan eksternal, luwih becik goleka ing njero ati lan delengen tugas endi sing koklakoni nalika kowe rumangsa santai.
Ora perlu pura-pura.
Iku kedadeyan kanthi alami.
Kepriye carane nemokake bakatmu? Iki tips penting kanggo nemokake bakatmu.
Kabeh wong ngomong yen nemokake bakat iku penting, nanging kanggo wong biasa, bakat dudu perkara sing ndadekake sampeyan luwih apik tinimbang wong liya.
Amarga kowé mung wong biasa, mula ora mungkin kowé bisa ngembangaké kekuwatan ing apa waé sing luwih apik tinimbang wong biasa.
Kanggo wong biasa, nemokake bakate iku intine babagan nemokake:
- Kowé nindakké apa-apa
- Iku ora bakal ngentekake biaya tambahan kanggo sampeyan.
- Kowé luwih gampang nerusaké usaha tinimbang wong liya.
Kemungkinan gedhe kuwi panggonane bakatmu, dudu kabeh kekuwatanmu. Iki tips sing sejati kanggo nemokake bakatmu.
Terus terang, aku ora ngerti apa artikel iki bakal migunani kanggo sapa wae.
Amarga aku isih njelajah awake dhewe, lan aku terus takon marang awake dhewe, apa sing aku kuasai lan apa sing cocog kanggo aku.
Nanging siji bab sing saya tambah yakin yaiku:
Bakat iku soko sing ora bisa koktemokake; kowe bisa ngrasakake.
Kowé ora perlu nglakoni penilaian utawa takon marang sepuluh wong, "Miturutmu aku pinter apa?"
Kowé mung perlu bali menyang pitakonan sing paling gampang: Apa sing koklakoni sing ora nggawe kowé kesel?
Banjur lakoni.
Iku sing prasaja.
Muga-muga artikel "Kepiye Carane Wong Biasa Bisa Nemokake Bakat Dhewe? Strategi Terobosan Iki Mbantu Sampeyan Nemtokake Kekuatan Inti Sampeyan kanthi Akurat," sing dituduhake ing blog Chen Weiliang ( https://www.chenweiliang.com/ ), bakal migunani kanggo sampeyan.
Monggo dipunbagi pranala artikel punika: https://www.chenweiliang.com/cwl-34387.html