Wéi kann ech d'Inode-Benotzung an HestiaCP kontrolléieren? Wat verursaacht d'Onméiglechkeet Dateien ze schreiwen, och wann et vill Plaz op der Festplack gëtt?

Virun e puer Deeg huet mir e Frënd spéit an der Nuecht eng Noriicht geschriwwen, datt säi Server ofgebrach wier.

Déi spezifesch Symptomer ware besonnesch bizar: d'Websäit huet op eemol ugefaang Feeler ze weisen, Logbicher konnten net geschriwwe ginn, an d'Erstelle vun neie Dateien huet direkt ugekënnegt, datt d'Festplack voll war.

Mä wéi hien et mat `df -h` nogekuckt huet, war hie schockéiert ze gesinn, datt d'Festplack kloer Zénger Gigabyte fräi Plaz hat. Wéi kéint se voll sinn?

Ech hunn him direkt do gesot: "Brudder, du hues net nëmme voller Späicherplatz, däin Inode ass iwwerlueden."

Hien huet mat engem Frozeechen geäntwert: Wat genau ass en Inode?

Tatsächlech reagéiere vill Leit genee sou wéi hien, wéi se fir d'éischt an dës Fal gefall sinn, well keen an der Schoul hinnen dat jee geléiert huet.

Loosst eis als éischt klären, wat en Inode ass.

Stellt Iech et als eng Bibliothéiksindexkaart vir, an et wäert einfach ze verstoen sinn.

Diskplatz ass wéi e Bicherregal; wéi vill Bicher Dir drop leeë kënnt, hänkt vun senger Kapazitéit of, déi fir jiddereen einfach ze verstoen ass.

En Inode ass wéi eng Indexkaart fir all Buch, op där säin Numm, seng Plaz a wien et geréckelt huet, festgehale ginn.

Ënner Linux muss all Datei an all Verzeichnis en Inode besetzen, egal wéi kleng d'Datei ass.

Och wann et eng eidel Datei ass, verbraucht de System ëmmer nach eng Indexkaart dofir.

De System huet eng Limit fir déi total Zuel vu Dateien, déi e ka kreéieren; dës Limit ass déi total Zuel vun Innoden.

Soubal den Inode verbraucht ass, och wann Är Festplack nach Honnerte vu Gigabyte fräie Plaz huet, refuséiert den Operatiounssystem nei Dateien ze erstellen.

Et kann net geschriwwe ginn, kee Cache kann erstallt ginn, an d'Websäit crasht komplett – dat ass déi bizar Szen, déi Dir hei erlieft.

Éierlech gesot, ass dat eng wierklech kniffleg Situatioun, well d'Fehlermeldung vun enger Plaz geschéckt gëtt, op déi Dir net kuckt.

Den éischten Trick ass `df -i` ze benotzen fir e séieren Iwwerbléck ze kréien.

An der HestiaCP Ëmfeld kënnt Dir einfach SSH an den Terminal an dës Zeil aginn.

df -i

Et wäert déi total Zuel vun den Innoden, d'Zuel déi benotzt gëtt an d'Zuel déi fir all montéiert Partitioun verbleiwen oplëschten.

An der Ausgab gëtt et eng Kolonn mam Numm IUse%, déi déi wichtegst Metrik ass, op déi Dir am Aa sollt behalen.

Wann den IUse% vun enger Partition 100% erreecht, och wann dës Partition nach vill Plaz op der Festplack huet, kann se keng nei Dateien oder Logbicher méi erstellen.

Ech hunn mengem Frënd virgeschloen, dëst als éischt auszeféieren, fir datt et an enger Sekonn erausfanne kéint, ob de Problem mam Inode läit , wat vill méi séier wier wéi ze roden.

Déi zweet Method ass `find` ze benotzen fir e spezifesche Benotzer präzis ze zielen.

Nodeems Dir bestätegt hutt, datt de Problem mam Innode läit, ass den nächste Schrëtt erauszefannen, wien d'Indexkaart exzessiv konsuméiert.

HestiaCP huet fir all Benotzer en eegent Heemverzeichnis. Dir kënnt einfach d'Gesamtzuel vun de Fichieren an Verzeichnisser ënner engem spezifesche Websäitverzeichnis zielen.

find /home/用户名/web/你的域名/public_html | wc -l

Ersetzt "Benotzernumm" an "Ären Domainnumm" duerch Äre richtege Pfad. Déi reng Zuel, déi vum Terminal zréckginn gëtt, ass d'Zomm vun alle Dateien an Dossieren an deem Verzeichnis.

All Datei oder Verzeichnis entsprécht enger Inode, dofir representéiert dës Zuel d'Inode-Benotzung.

Wann Dir ze faul sidd, fir all eenzel ze kontrolléieren a wëllt d'Benotzungsverdeelung vun alle Benotzer iwwer déi ganz Säit gläichzäiteg gesinn, gëtt et och e Kommando mat enger eenzeger Schleif.

for d in /home/*; do echo -n "$d: "; find "$d" 2>/dev/null | wc -l; done

Dës Zeil dréckt déi total Zuel vun de Dateien an all Benotzerverzeichnis ënner /home, sou datt et einfach ass ze gesinn, wéi e Benotzerverzeichnis eng ongewéinlech héich Zuel vu Dateien huet.

Déi drëtt Strategie ass et, déi Ënnerverzeichnisser z'identifizéieren, déi am meeschte Jod verbrauchen.

Heiansdo weess een, datt eng Websäit lächerlech héich Inode-Wäerter huet, awer een kann ëmmer nach net erausfannen, wat falsch ass mam Bildschierm voller Dateien.

An esou Fäll musst Dir een Niveau méi déif goen, fir Ënnerordner ze fannen, déi eng grouss Zuel vu klenge Dateien enthalen, wéi Cache-Verzeichnisser, Sessiounsverzeichnisser a Log-Verzeichnisser - dat sinn déi problemateschst Beräicher.

find /home/用户名/web/你的域名/public_html -type d -exec sh -c 'echo -n "{}: "; find "{}" -maxdepth 1 | wc -l' \; | sort -n -r -k 2 | head -n 10

Dëse Kommando wäert déi Top 10 Ënnerordner oplëschten, déi déi meescht Dateien verbrauchen.

De Wee ganz uewen an der Lëscht ass wou eng grouss Zuel vu klenge Dateien zesummegegrupp sinn.

Ech hunn mengem Frënd gesot, datt et wahrscheinlech e Caching-Plugin wier, deen heemlech kleng Dateien generéiert, an dës Zeil auszeféieren géif dat am Fong bestätegen.

De véierte Tipp ass d'Quotelimit mat Hëllef vu Repquota ze kontrolléieren.

Wann Äre Server Linux-Dateisystemquoten aktivéiert huet, kënnt Dir de Problem aus enger anerer Perspektiv betruechten.

repquota -a

Dëse Kommando weist d'Dateilimit an déi tatsächlech Dateibenotzung fir all Benotzer op.

Passt gutt op d'Sektioun "Dateilimiten" an der Ausgab op; d'Kolonn "benotzt" weist un, wéivill Dateien benotzt goufen.

D'Kolonnen "mëll" an "haart" stellen déi mëll an haart Grenzwäerter duer. Soubal "benotzt" "haart" erreecht, refuséiert de System direkt nei Dateien ze kreéieren.

Dëst ass eng komplett aner Geschicht wéi wéi vill Plaz Dir op Ärer Festplack iwwreg hutt.

Fir d'Saach ofzeschléissen, loosst eis d'Punkten vun der Enquête verbannen.

Loosst eis zeréck op de Frënd goen, deen de Server um Ufank mëttes an der Nuecht ofgestürzt huet.

Hien huet déi véier Schrëtt gefollegt, déi ech beschriwwen hunn, ugefaange mat `df -i` fir ze bestätegen, datt den Inode tatsächlech voll war.

Dann, mat find, hu mir den Cache-Verzeichnis vun enger opginnener aler Websäit fonnt, déi wéi verréckt kleng Dateien generéiert huet.

Schlussendlech huet d'Iwwerpréiwung vun `repquota` bestätegt, datt et tatsächlech déi haart Limit erreecht hat.

Nodeems dee Koup Junk-Cache geläscht gouf, ass d'Websäit direkt erëm zum Liewen erweckt ginn.

Also, wann Dir déi nächst Kéier op dës komesch Situatioun stéisst, wou "d'Festplack kloer Plaz huet, awer Dir keng Dateien schreiwe kënnt", da maacht Iech keng Suergen, eng Festplack derbäizesetzen.

Benotzt als éischt `df -i` fir den Inode ze kucken; d'Wourecht kéint ganz gutt op där Indexkaart verstoppt sinn, déi Dir nach ni virdru gemierkt hutt.

Ech gleewen wierklech, datt dës kleng Stécker gesonde Mënscheverstand, déi am Kär vum System verstoppt sinn, méi nëtzlech sinn, wéi honnert Optimiséierungslëschten auswendig ze léieren.