Oyunun kurallarını değiştirecek! Geri dönüş için beceri geliştirme: Bu ikinci beceriyi de ustalaştırın ve değeriniz iki katına çıksın.

Bu hafta sonu, yakın zamanda baba olan bir arkadaşımla akşam yemeği yedim.

Neşeli bir insandı, ama sohbet ederken birden iç çekti ve bana, "Şu anda en çok korktuğum şey çocuğumun iyi bir üniversiteye girememesi değil, 20 yıldan fazla çok çalıştıktan sonra, her an sökülüp değiştirilebilen bir parça haline gelmesi" dedi.

Bir an için şaşkına döndüm.

Bu biraz sert gelebilir ama yanlış olduğunu söylüyorsanız, kusur bulamıyorsunuz demektir.

Sözlerinin ardından birdenbire oldukça önemli bir şeyi fark ettim.

İnsanları birer ürün olarak ele alırsak, onları standartlaştırılmış ve standartlaştırılmamış ürünler olarak sınıflandırabiliriz.

Bence bu sınıflandırma yöntemi, çalışan herkesin ve ebeveynin dikkatle dinlemesi gereken bir yöntem.

Standart ürünlerin anlaşılması kolaydır.

Pazar büyük, talep güçlü ve üretim seri üretim ve montaj hattı teslimatı şeklinde yapılıyor.

Kasiyer, stajyer programcı, stajyer grafik tasarımcı, stajyer muhasebeci, temel e-ticaret operasyonları – bu pozisyonların hepsi sonuçta standartlaştırılmış ürünlerdir.

Şu anda, sizinle benzer özelliklere sahip yüz kişi arasından seçilmiş biri olarak bu konumdasınız.

En ucuz ve kullanımı en kolay olanı alın.

Şirketler için standartlaştırılmış yetenek, bir makinedeki dişli çarktan farksızdır.

Eğer bir vida paslanmışsa, sökün, yenisiyle değiştirin, makine çalışmaya devam edecektir.

Ve yapay zekânın bu dalgasıyla birlikte etkilenen ilk sektörün standartlaştırılmış ürünler sektörü olduğunu fark ettiniz mi ?

Self servis kasalar, kasiyerlerin kullandığı standart ürün kategorisinden çok büyük bir payı ortadan kaldırdı.

Copilot ve Claude Code gibi teknolojilerin ortaya çıkmasıyla birlikte, temel CRUD işlemlerini yazan birçok genç programcının iş yükü önemli ölçüde azaldı.

Grafik tasarım açısından, Midjourney piyasaya sürüldükten sonra, toplu görsel üreten genç grafik tasarımcıların ücretleri önemli ölçüde düşecektir.

Bu konuda kiminle mantıklı bir şekilde konuşabilirsiniz?

Bu, dikkate alınması gereken bir şey. Bu pozisyonların yarın ortadan kaybolacağını söylemiyorum; kastettiğim bu değil.

Söylemek istediğim şey şu ki, yapay zeka standartlaştırılmış ürünlerin sınırlarını daha da aşağıya çekti.

Standartlaştırılmış ürünlerle ilgili en büyük sorun, harcanan çaba değil, yüksek fiyatlandırmanın olmamasıdır.

Standartlaştırılmış bir ürün üretiyorsanız, kendi fiyatlarınızı belirleme gücünüz olmaz.

Çünkü çok fazla alternatif var.

Arz talebi aştığında, fiyat alıcı tarafından belirlenir.

Bu, sağduyu meselesi ve oldukça acımasız bir sağduyu türü.

Bu bölümlendirme yöntemi özellikle işe alım süreçlerinde belirgin bir şekilde kendini gösterir.

Bir içerik oluşturma pozisyonu için mülakat yaptığınızı ve özgeçmişleri birbirine çok benzeyen iki adayınız olduğunu hayal edin. Her ikisinin de resmi akademik geçmişi var, içerik yazmayı biliyorlar ve müşteri ilişkileri konusunda deneyimleri var.

Ama onlarla konuştuğunuzda, içlerinden biri sadece "kaç makale yazdığımdan" ve "kaç görüntüleme aldığımdan" bahsederken, diğeri bir konunun neden viral olabileceğini, arkasındaki duyguları ve en iyi trafiği elde etmek için ne zaman yayınlanması gerektiğini gelişigüzel bir şekilde dile getiriyor.

Kimi istediğimi tahmin et.

İlk kitap kadar güzel yazılmamış olsa bile ikincisini istiyorum.

Çünkü birincisi standart bir ürün.

Onun yerine, ona benzer yüz kişi geçebilir.

İkinci olarak, ikinci bir beceriyi de yavaş yavaş geliştirmeye başladı: insan doğasını anlama becerisi.

Beni gerçekten şaşırtan şey, insanları seçerken asla standart ürünler seçmediğimi, aksine başkalarının yapamayacağı bir şey yaratabilecek kişiye yatırım yaptığımı birdenbire fark etmem oldu.

Dolayısıyla, bir babanın çocuğunun yedek parça haline gelmesinden duyduğu korkuyu anlıyorum.

Peki o zaman ne yapmalıyız?

Sıradan bir insanın hayatı, her an değiştirilebilen bir makinenin dişlisi olmaktan ibaret midir?

İyi haber şu ki, hayır.

Bu yolun insanların düşündüğünden çok daha geniş ve kolay olduğuna gerçekten inanıyorum.

Mevcut zanaatınıza, hatta sadece bir tane bile olsa, tek bir beceri daha ekleyip temel becerilerinizle birleştirdiğinizde, artık standart bir ürün olmaktan çıkacaksınız.

Sen artık en büyük kozsun.

Bunlar sadece boş laflar değil; nedenini açıklayayım.

Burada 1 artı 1'in 2'ye eşit olmadığını fark ettiniz mi?

Kod yazabilen insanlar her yerde.

Operasyonlardan anlayan birçok insan var.

Ancak hem kod yazabilen hem de işlemleri anlayabilen biri piyasada son derece nadir bulunur.

Kıtlık, yüksek fiyatın kaynağıdır.

Yarattıkları şey, sadece "kod" ve "işlemler" olmak üzere iki ayrı parçanın birleşimi değildi; aksine, yepyeni bir şeydi, tek bir kişinin sağlayamayacağı bir şeydi.

Yazdığı kod, hangi büyüme hedefine hizmet etmesi gerektiğini doğal olarak biliyor.

Operasyonel geçmişi, hangi özelliklerin teknik olarak uygulanabilir olduğunu ve hangilerinin sadece hayal ürünü olduğunu doğal olarak anlamasını sağlıyor.

Şirketler bu tür insanlara "bir vidayı değiştirmek" mantığıyla yaklaşamazlar.

Çünkü tıpatıp aynı olan ikinci bir tane bulamadık.

Yani, beceri biriktirme fikri, sonuçta, sizi standart bir ürün olmak için daha çok çalışmaya zorlamak değil, sizi o standart ürün havuzundan tamamen çıkarmakla ilgili.

Bundan sonra, çevremde gördüğüm birkaç kombinasyonu sıralayacağım ve bence her biri oldukça zekice.

Operasyonları anlayan bir programcı.

Bu türden bir arkadaşım var.

Belki teknik olarak en yetenekli kişi değil, ancak ürün odaklı bir zekaya ve büyüme konusunda keskin bir sezgiye sahip. Patron, çalışmalarının kâr getirecek hangi yöne doğru ilerlediğini hemen anlayabiliyor.

Bu tür bir kişi, maaş açısından tamamen teknik kişilerle rekabet edemez, ancak teknik ve iş becerilerini birleştiren rollerde çoğu kişiyi kolayca geride bırakır.

Estetiği anlayan işletmeler.

Modern operasyonlar artık sadece sosyal medyada paylaşım yaparak gerçekleştirilebilecek şeyler değil.

Sayfa düzeni, renk ayarlaması, çekim ve kurgu yapabilen bir operasyon müdürü , yalnızca metin yazabilen bir operasyon müdürüne kıyasla patronun gözünde hiç değer görmez .

Estetik ve operasyonel unsurlar bir araya geldiğinde, fiyat farkı inanılmaz derecede yüksek olabilir.

Satıştan anlayan bir grafik tasarımcı.

Eskiden grafik tasarımcıların sadece gereksinimleri alıp görseller oluşturduğunu düşünürdüm.

Daha sonra e-ticarette çalışan bir arkadaşımla tanıştım. Mal satmayı biliyordu, bu yüzden paylaştığı her resmin kullanıcıları tıklamaya teşvik etmesi gerektiğini de biliyordu.

O, tasarım yapmıyordu; anlaşmayı sonuçlandırmak için tasarım yapıyordu.

Bu düzeyde bir anlayış, yalnızca grafik tasarımcılar tarafından sağlanamaz.

Yabancı dil konuşabilen bir teknisyen.

Kulağa sıradan geliyor, değil mi?

Peki, yurt dışı işlerin şu anda ne kadar popüler olduğunu biliyor musunuz? Yabancı dil konuşabilen ve el işlerinde yetenekli mavi yakalı işçiler, Güneydoğu Asya ve Orta Doğu'daki inşaat şantiyelerinde Çin'deki meslektaşlarından birkaç kat daha fazla kazanabiliyorlar.

Dil ve becerilerin birleşimi insanları doğrudan farklı bir pazara taşıdı.

Yapay zekâyı kullanmada uzmanlaşmış çeşitli profesyoneller.

Bunu özellikle belirtmek zorundayım çünkü hem en çarpıcı olanı hem de yaptığım işle en alakalı olanı bu.

Yapay zeka alanında çalışıyorum, bu nedenle bu yıl meydana gelen değişikliklerin gayet farkındayım.

Claude Code kullanarak tekrarlayan görevleri otomatikleştirebilen bir yönetici ile her şeyi manuel olarak yapan bir yönetici, birkaç kat daha fazla çıktı üretebilir.

Sektör analizi için Deepersearch'ü nasıl kullanacağını bilen bir operasyon uzmanı, arama motorlarına güvenen biriyle aynı seviyede değildir.

Yapay zekâ sizin yerinizi almak için burada değil; onu öğrenmeye istekli olanlara kazanma şansı vermek için burada.

Eğer bunu bir tehdit olarak görmeye devam ederseniz, başkası o kartı alabilir.

Tek başına ele alındığında her bir kombinasyon özellikle çığır açıcı değil, ancak bir araya geldiklerinde kimsenin yerini dolduramayacağı bir hendek oluşturuyorlar.

Bugün yaptığım şey gibi.

Ekibimizden internet genelinden kendi içerik verilerimizi taramasını, bunları Lark Çok Boyutlu Tablolara kaydetmesini ve ardından doğrudan analiz yapmak için yapay zekayı kullanmasını istedim.

Geçmişte, bu tür bir iş için Python bilen bir veri analisti ve verileri yorumlamayı bilen bir operasyon uzmanı bulmak gerekirdi ve ikisi üç gün boyunca bu iş üzerinde çalışırdı.

Artık, elektronik tablolar ve yapay zeka hakkında biraz bilgisi olan sıradan bir meslektaş bile bunu bir öğleden sonra bitirebilir.

Gördüğünüz gibi, katmanlama kavramı uzak bir fikir değil; gerçek iş hayatında her gün karşımıza çıkıyor.

Bu konudan bahsetmişken, yemekle ilgili sosyal medyada çalışan bir grup arkadaşımı hatırladım.

Birçoğu yılda milyonlar kazanıyor.

Sizce onlar olağanüstü iyi aşçılar mı?

Değil.

Onları dikkatlice gözlemledim ve çoğunun özünde yemek yapmayı bilen fotoğrafçılar olduğunu fark ettim.

Bazıları eskiden fotoğrafçıydı, ancak daha sonra sadece başkalarını fotoğraflamanın ilgi çekici olmadığını düşündüler, bu yüzden yemek yapmaya ve kendilerini fotoğraflamaya başladılar ve sonunda ünlü oldular.

Bazıları post prodüksiyon geçmişine sahip ve kompozisyon ve ışıklandırma konusunda uzman; yemek pişirmek onlar için sadece bir araç.

Gördüğünüz gibi, fotoğrafçılar standart bir üründür ve yemek pişirme becerileri de, sadece günlük beceriler olarak ele alındığında, standart bir üründür. Ancak bir fotoğrafçı yemek pişirebiliyorsa ve kamera karşısında biraz da rahatlama katıyorsa, bu kombinasyon yılda milyonlar kazandırabilecek standart dışı bir ürün haline gelir.

Bazen düşünüyorum da, videoyu çeken kişi muhtemelen ikinci sınıf bir üniversiteden mezun olmuş sıradan bir genç adamdır; kiralık odasında bir reflektör kurup, sıvının patlama anını 18. kez iyi yakalayamadığından yakınıyor ve bu ay internet kullanımını biraz daha artırıp artıramayacağını düşünüyor.

Yemek pişirme becerilerinin geçimini sağlamaya yeteceğini hiç düşünmemişti, ancak iki yeteneğini birleştirerek hayatta daha geniş bir yol buldu.

Bu tür hikayeler, herhangi bir ilham verici sözden daha etkilidir.

Peki, hangi tür insan gerçekten standart dışı bir ürün olarak nitelendirilebilir?

Usta, işletme müdürü, kıdemli satış temsilcisi, kıdemli mühendis, ürün müdürü, kıdemli programcı, yaratıcı yönetmen, özgün tasarımcı, kıdemli muhasebeci, operasyon müdürü.

Bu insanların ortak noktası, kendi alanlarında yeri doldurulamaz olmalarıdır.

Tek bir beceriye değil, derin ve geniş bir hendek kazmaya yönelik uzun vadeli özveriye güvendiler.

Ama dürüst olmak gerekirse, bu yol zorlu.

Çok zor.

Zaman, şans, tek bir şeye odaklanma ve çoğu zaman biraz da yetenek gerektirir.

Çoğu insan, ben de dahil olmak üzere, yalnızca bu tek yola güvenerek o konuma ulaşmakta zorlanacaktır.

Eminim bazı arkadaşlarım, tek bir şeye aşırı derecede odaklanmamın yanlış olduğunu savunacaklardır.

Kürek çekmek.

Elbette.

Ama bir düşünün, en yüksek mükemmellik seviyesine ulaşan o küçük insan grubunun ardında kaç yıl geçti?

Çoğu insan bu yola girmek için gerekli koşullara veya şansa sahip değildir; muhtemelen kendilerini tüketirler ve yine de hedeflerine ulaşamazlar.

Bu yüzden düşündüm ki, sıradan insanlar sadece standart dışı ürünlerin nihai sonucuna odaklanıp onları piyasaya sürmeye başlamamalılar.

O yol çok dik.

Daha kolay olan yolu, yani daha önce bahsettiğim ikinci yöntemi seçelim: beceri biriktirme.

Size tüm kalbimle söylemeliyim: Beceri kazanmak, sadece uzanıp yatarak elde edebileceğiniz bir şey değil.

İkinci konuyu gerçekten öğrenmenizi istiyor.

Birkaç kısa video izleyerek her şeyi bildiğinizi düşünemezsiniz. İşin içine girmeniz, kullanmanız ve gerçek dünya durumlarında becerilerinizi geliştirmeniz gerekir.

Tıpkı benim gibi, yapay zeka içerikleri üretmeye başladığım ilk yıllarda inanılmaz derecede beceriksizdim.

Yeni araç çıktığında tamamen şaşkına döndüm. Arayüze boş boş bakıp, "Bu da neyin nesi?" diye düşündüm.

Ama sonra bir şey keşfettim: Yeni şeyler keşfetmek için biraz daha zaman ayırmaya istekli olan insanlar, altı ay veya bir yıl sonra aynı yerde kalanlardan tamamen farklı.

İlk başta biraz beceriksizce gelebilir ve elle yapmaktan daha uzun sürebilir.

Ancak birkaç hafta boyunca düzenli pratik yaptıktan sonra, giderek daha fazla zaman kazandığınızı fark edeceksiniz.

Bu konuda konuşma yetkim var çünkü sürecin aktif bir parçası ben oldum.

En başta bahsettiğimiz arkadaşımıza geri dönelim.

Onun endişesi, çocukların yedek parça gibi olmaları.

Ona söylemek istediğim şey şu: Sadece endişelenme.

Çocuğunuzun standart bir ürün haline gelmesinden endişelenmek yerine, ona erken yaşta bir şeyi anlamasını sağlamalısınız: Bu dünyada gerçekten değerli olan şey, milyonlarca insanın bildiği tek bir beceriye sahip olmak değil, birden fazla beceriyi bir araya getirebilmektir.

Elbette, kendimin çocuğu olmadığını ve yukarıda söylediklerimin yıllar içindeki gözlemlerimden derlediğim birer görüş olduğunu itiraf etmeliyim.

Doğru olmayabilir, ama bence dikkate değer.

Bunu yazarken birden Adam Smith aklıma geldi.

Bu, "Ulusların Zenginliği" adlı eserin yazarıdır.

İki yüz yıldan fazla bir süre önce bir şey önerdi: iş bölümü.

Tek bir iğnenin üretimini ondan fazla işleme bölerek ve her kişinin yalnızca bir işlemle ilgilenmesini sağlayarak verimliliğin birkaç yüz kat artırılabileceğini söyledi.

Daha sonra Ford, bir otomobilin üretimini binlerce aşamaya bölen bir montaj hattı uyguladı; her işçi tüm kariyerini aynı tip vidayı sıkarak geçirdi.

Verimlilik inanılmaz derecede yüksekti, ancak bu durum insanları bir makinenin sadece birer dişlisi haline getirdi.

Smith iş bölümünün tohumunu ekti ve Ford onu bir ormana dönüştürdü.

Bu mantığa dayanan sanayi çağı, insanları üretim sürecinin çarklarındaki dişlilere dönüştürdü.

Sahip olduğunuz beceriler ne kadar az ve ne kadar uzmanlaşmışsanız, yerinize başkasının getirilmesi o kadar kolay olur, çünkü yerinize geçme maliyeti düşüktür.

Ama bakın şimdi, yapay zeka bu mantığı bir adım daha ileri götürdü.

Bu, standart ürünlerin işini giderek daha hızlı bir şekilde üstlenen, süper bir iş bölümü makinesi gibidir.

Peki sıradan insanlar bu eğilime karşı nasıl mücadele edebilir?

Smith de, Ford da bir cevap vermedi.

Ama bence beceri biriktirme, sıradan insanların bu devasa makine karşısında tutunabileceği bir koz.

Ne kadar çok şey biriktirirseniz, bir makinenin dişlisine o kadar az benzersiniz; kimsenin kopyalayamayacağı birine o kadar çok benzersiniz.

Ne muhteşem bir dönemdi, dostlarım.

Sonuç olarak, sadece tek bir şey söylemek istiyorum.

Şu anda makinenin bir dişlisi olduğunuzdan korkmayın.

Git, başka bir beceri öğren.

O kart senin elinde.

Buraya kadar okuduğunuza göre, eğer faydalı bulduysanız lütfen beğenin ve paylaşın. Güncellemeleri ilk öğrenmek istiyorsanız beni takip edebilirsiniz! ⭐

Makalemi okuduğunuz için teşekkür ederim. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere.