ਲੇਖ ਡਾਇਰੈਕਟਰੀ
ਮੈਂ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਸ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ।
ਇੱਕ ਈ-ਕਾਮਰਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਟੀਮ ਸੀ ਜੋ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਲੱਖਾਂ ਕਮਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਮਾਲਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਬਹੁਤ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ!" ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਕੰਮ ਦੇ ਸਥਾਨ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਲਏ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਟੀਮ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ। ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਟੀਮ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਫਿਰ ਕੀ?
ਫਿਰ ਦੂਜਾ ਸਮੂਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਚੱਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਸਮੂਹ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਮਾਇਆ, ਕੋਈ ਪੈਸਾ ਕਮਾਉਣ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਛੱਡੋ। ਕੀ ਇਹ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ ਹੈ?
ਮੈਂ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਕਈ ਸੰਸਕਰਣ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ ਪਰ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਪਲਾਟ ਦੇ ਨਾਲ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਕਾਫ਼ੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾਜਨਕ ਪੈਟਰਨ ਦੇਖਿਆ ਹੈ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬੌਸ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਟੀਮ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਨਸਾਨ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।
ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਖੁਦ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਈ-ਕਾਮਰਸ ਕੰਪਨੀ ਨਹੀਂ ਚਲਾਈ। ਅੱਗੇ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਉਹ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਮਾਲਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੁਝ ਸੂਝ-ਬੂਝ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਲਓ।
ਮੂਲ ਕਾਰਨ 1: ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਜਿਸਦੀ ਨਕਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ, ਸਿਸਟਮ ਨਹੀਂ।
ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਣ ਦਿਓ। ਉਸ ਸਮੂਹ ਨੇ ਪੈਸਾ ਕਿਉਂ ਕਮਾਇਆ? ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਖੋਦਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਸਿਰਫ ਦੋ ਹੀ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹਨ: ਜਾਂ ਤਾਂ ਬੌਸ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਫੈਸਲੇ ਲੈਂਦਾ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਜਾਂ ਛੋਟੇ; ਜਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੰਚਾਲਨ ਵਿਅਕਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਉਤਪਾਦ, ਟ੍ਰੈਫਿਕ, ਪਰਿਵਰਤਨ ਅਤੇ ਵਿਕਰੀ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਟੀਮ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਦੀ ਕੀਮਤ ਪੰਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ। ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਡੇਟਾ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਉਤਪਾਦ ਦੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦਰ ਘੱਟ ਗਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਉਤਪਾਦ ਵੇਰਵੇ ਪੰਨੇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਬਦਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੀਟਿੰਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਉਤਪਾਦ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸਟਾਕ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਟਾਕ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਉਹ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਗਲਤ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਬਜਟ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉਤਪਾਦ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਵੰਡਦੇ ਹਨ ਜੋ ਟ੍ਰੈਕਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਉਹ ਕੱਲ੍ਹ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਲਗਭਗ ਦਸ ਮਿੰਟ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਮੀਟਿੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ: ਉਤਪਾਦ, ਟ੍ਰੈਫਿਕ, ਪਰਿਵਰਤਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ।
ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿੱਥੋਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਚਾਲਨ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਹਨ, ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਐਗਜ਼ੀਕਿਊਸ਼ਨ-ਓਰੀਐਂਟਿਡ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੰਮ ਦਿਓ ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਨਿਰਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹੋ ਕਿ ਕੀ ਕੋਈ ਉਤਪਾਦ ਵਿਵਹਾਰਕ ਹੈ ਜਾਂ ਕੀ ਇੱਕ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਵਧੇ ਹੋਏ ਬਜਟ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਆਚ ਜਾਣਗੇ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਆਲਰਾਉਂਡਰ ਲੱਭਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤਨਖਾਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਹੈ; ਉਹ ਅੱਜ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਜੀਬ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਪਾਓਗੇ। ਅਸਲ ਟੀਮ ਜਿੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇਸ ਸਟਾਰ ਖਿਡਾਰੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨਵੀਂ ਟੀਮ ਦੇ ਸਫਲ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਓਨੀ ਹੀ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਦੁਹਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਉਹ ਰਣਨੀਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਹੈ।
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਟੀਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ: ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਸੇ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ?
ਚੀਨੀ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਟੋਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਦੇ?
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕੇਟਰਿੰਗ ਉਦਯੋਗ ਨੇ ਇਸ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਉਦਯੋਗਾਂ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰਾਹ ਪੱਧਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਚੀਨੀ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖੋ। ਇੱਕ ਛੋਟਾ, ਸਾਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਘਰ ਆਪਣੇ ਮੁੱਖ ਸ਼ੈੱਫ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਧ-ਫੁੱਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਮੁੱਖ ਸ਼ੈੱਫ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਚੀਨੀ ਭੋਜਨ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਟੋਰਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਚੇਨ ਬਣਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਮੁੱਖ ਸ਼ੈੱਫ ਲੱਭਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਸ਼ੈੱਫ ਅਟੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮੈਕਡੋਨਲਡਜ਼ ਬਾਰੇ ਕੀ? ਮੈਕਡੋਨਲਡਜ਼ ਦੀਆਂ ਰਸੋਈਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਸ਼ੈੱਫ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ "ਹੈਮਬਰਗਰ ਬਣਾਉਣਾ" ਨੂੰ ਦਰਜਨਾਂ ਮਿਆਰੀ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਪੈਟੀ ਦੀ ਮੋਟਾਈ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਤਾਪਮਾਨ ਤੱਕ ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਮ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ 40,000 ਸਟੋਰ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜੀ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਹੀ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਚੀਨੀ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਅਤੇ ਮੈਕਡੋਨਲਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਕਦੇ ਵੀ ਰਸੋਈ ਹੁਨਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਸਗੋਂ ਰਵਾਇਤੀ ਪਕਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਹੱਲ: ਟੀਮ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਕਦਮ
ਈ-ਕਾਮਰਸ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸਿਧਾਂਤ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ ਹੈ।
ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਟੀਮ ਦੀ ਨਕਲ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਭਰਤੀ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਪੈਸਾ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੀ ਟੀਮ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪੈਸਾ ਕਿਵੇਂ ਕਮਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ ਹੁਨਰ ਹਨ? ਕਿਹੜੇ ਉਤਪਾਦ ਨਿਰਣਾ ਹਨ, ਕਿਹੜੇ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹਨ, ਕਿਹੜੇ ਪਰਿਵਰਤਨ ਅਨੁਕੂਲਨ ਹਨ, ਕਿਹੜੇ ਵਿਕਰੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਟੀਮ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਹਨ? ਇੱਕ ਆਲ-ਅਰਾਊਂਡ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਲੋਕ ਸਹਿਯੋਗ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਉਤਪਾਦ ਦਾ ਇੰਚਾਰਜ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਦਾ ਇੰਚਾਰਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਸਹਾਇਕ ਹਨ। ਇਹ ਤੁਰੰਤ ਨਕਲ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਟੀਮ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਰਹੇਗੀ।
ਸੱਚ ਕਹਾਂ ਤਾਂ, ਇਹ ਕਦਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ। ਬੌਸਾਂ ਦੀ ਸਹਿਜ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ, "ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਮੈਨੇਜਰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜੋ ਓਨਾ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ।" ਪਰ ਸਹੀ ਤਰੀਕਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਾਡਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕੇ।
ਇਹ ਦੋ ਵਾਕ ਜੀਭ ਮਰੋੜਨ ਵਾਲੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਵਾਕ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜਾ ਵਾਕ ਇੱਕ ਸਿਸਟਮ ਬਣਾਉਣ ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਦੂਜਾ ਕਦਮ ਇੱਕ ਸਟੈਂਡਰਡ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋਸੀਜਰ (SOP) ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਫਲ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੜਬੜ ਵਾਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਬੌਸ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਰਣੇ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੇ ਹਨ, ਕੋਰ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਟੀਮ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਯੋਜਨ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਤਜਰਬੇ ਅਤੇ ਟੀਮ ਵਰਕ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਟੀਮ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਇਹ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਤਜਰਬਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਵੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ। ਟੀਮ ਸਹਿਯੋਗ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਹੋਰ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ; ਨਵੇਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ "ਬਜਟ ਵਧਾਓ" ਦਾ ਰੌਲਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਨਵੇਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਕਿੰਨਾ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ, ਕਿੱਥੇ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਦੋਂ ਰੁਕਣਾ ਹੈ - ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਉਣ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਗਲਤ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੈਸੇ ਸਾੜਦੇ ਹਨ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਅਸਲ ਟੀਮ ਬਿਹਤਰ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦੀ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨਵੀਂ ਟੀਮ ਹੋਰ ਵੀ ਅਰਾਜਕ ਹੁੰਦੀ ਗਈ।
ਇਸ ਲਈ, ਮੂਲ ਮਾਡਲ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਨਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਟੀਮ ਲੀਡਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਿਹੜੇ ਡੇਟਾ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਟੀਮ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਿਹੜੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਤਪਾਦ ਚੋਣਕਾਰ ਕਿਵੇਂ ਨਿਰਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਕੋਈ ਉਤਪਾਦ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਤਪਾਦ ਟੈਸਟਿੰਗ ਨੂੰ ਕਿਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਾਸ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਹੜੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੀਡਬੈਕ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਨੋਡਾਂ ਨੂੰ ਡੀਬਰੀਫਿੰਗ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ - ਇਹ ਸਭ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੌਸ ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਝੁਕ ਜਾਣਗੇ। ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਟੀਮ ਲਈ ਇਸ ਸਾਰੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੀ ਕਿਉਂ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ? ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਰਸਮੀ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਲਿਖਣਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਥਕਾਵਟ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਘੱਟਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਫ਼ੀ ਬੇਢੰਗੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣਾ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ।
ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਟੈਂਡਰਡ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋਸੀਜਰ (SOP) ਮੌਜੂਦਾ ਟੀਮ ਲਈ ਨਹੀਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਨਵੀਂ ਟੀਮ ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਹੁਣ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਆਧੁਨਿਕ ਟੀਮਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹੁਨਰਮੰਦ ਕਾਮੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦੇ ਮੈਨੂਅਲ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਨੂਅਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਟੀਮ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਡ ਕਿਵੇਂ ਸਿੱਖੇਗੀ?
ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਜਿੰਨੀ ਸਾਫ਼ ਹੋਵੇਗੀ, ਨਵੇਂ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਾ ਓਨਾ ਹੀ ਆਸਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਜਿੰਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਰਾਜਕ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਾਪੀ ਕਰਨ 'ਤੇ ਇਹ ਓਨੀ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਰਾਜਕ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤੀਜਾ ਕਦਮ ਤਨਖਾਹ ਦਾ ਮੇਲ ਹੈ।
ਇਹ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨ ਕਦਮ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੌਸ ਇੱਕ ਟੀਮ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਅਹੁਦਿਆਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੇ ਤਰਕ ਦੀ ਨਹੀਂ।
ਮੁੱਢਲੇ ਟੀਮ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਇੰਨੀ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਉਂ ਤਿਆਰ ਸਨ? ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਆਮਦਨ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਕਾਂ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ? ਕੰਮ ਦਾ ਬੋਝ ਵਧਣ ਨਾਲ ਪੈਸਾ ਕਿਵੇਂ ਬਦਲਿਆ? ਨਤੀਜੇ ਕਿਵੇਂ ਵੰਡੇ ਗਏ?
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਤਾਂ ਨਵੀਂ ਟੀਮ ਯਕੀਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਸਲ ਟੀਮ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ, ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੀ ਵੰਡ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਸਿਰਫ਼ ਬੌਸ ਦੇ ਕਰਿਸ਼ਮੇ ਦੇ ਕਾਰਨ। ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜੀ ਟੀਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰਦੇ ਹੋ?
ਚੰਗਾ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਸਿਰਫ਼ ਕਮਿਸ਼ਨ-ਅਧਾਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਬੌਸ ਦੁਆਰਾ ਮਨਮਾਨੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੈਸੇ ਵੰਡਣ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਫਰਜ਼ਾਂ, ਕੰਮ ਦੇ ਬੋਝ ਅਤੇ ਆਉਟਪੁੱਟ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਉਤਪਾਦਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਉਤਪਾਦ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐਗਜ਼ੀਕਿਊਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਰਾ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਰਮਚਾਰੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕਿੱਥੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੈਸੇ ਕਿਵੇਂ ਕਮਾਉਣੇ ਹਨ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਕੋਈ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਲਈ ਓਵਰਟਾਈਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਉਹ ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਸਲਿੱਪ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸੰਖੇਪ: ਤਿੰਨ ਮੂਲ ਕਾਰਨ, ਤਿੰਨ ਹੱਲ
ਇਹ ਤਿੰਨੋਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹੁਨਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨਾ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਮਿਆਰੀ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਹੈ। ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਗੇ।
ਜੇਕਰ ਇਹ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਟੀਮ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਹਫੜਾ-ਦਫੜੀ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਸਿਰਫ਼ ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਟੀਮ ਤਿੰਨ, ਪੰਜ, ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਬਣਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਰੱਖ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਨਿਰਣੇ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ: ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਟੀਮ ਇੱਕ ਮਾਡਲ ਹੈ ਜਾਂ ਇੱਕ ਸੁਮੇਲ?
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਨਿਰਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਮਾਪਦੰਡ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਾਰੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਕੋਈ ਟੀਮ ਪੈਸਾ ਕਮਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਮਾਡਲ ਹੈ ਜਾਂ ਇੱਕ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸੁਮੇਲ।
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਟੀਮ ਬੌਸ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ, ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਸੰਚਾਲਨ ਮੈਂਬਰ ਦੀ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਯੋਗਤਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੰਚਾਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਮਾਡਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਟੀਮ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਇਸਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਲਈ ਜਲਦਬਾਜ਼ੀ ਨਾ ਕਰੋ; ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰੋ।
ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੌੜੀ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਟੀਮ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਖਤਮ ਕਰੋਗੇ ਜੋ ਪੈਸਾ ਕਮਾ ਰਹੀ ਹੈ?
ਕਿਉਂਕਿ ਢਾਹ ਦੇਣਾ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਢਾਹ ਦੇਣਾ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੁਨਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਗਠਨ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਵਿਅਕਤੀ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਨਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ - ਇਹ ਦੁਹਰਾਉਣ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ ਹੈ।
ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕੋ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲਿਆ ਹੈ। ਫੋਰਡ ਨੇ ਕਾਰ ਨਿਰਮਾਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਸੈਂਬਲੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਟੇਲਰ ਨੇ ਭਾਰੀ ਧਾਤੂ ਨੂੰ ਮਿਆਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਮੈਕਡੋਨਲਡਜ਼ ਨੇ ਹੈਮਬਰਗਰਾਂ ਨੂੰ ਦਰਜਨਾਂ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਕੋ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ: ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਨਿਰਭਰਤਾ ਨੂੰ ਸਿਸਟਮਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਨਿਰਭਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣਾ।
ਮੁੱਖ ਰਸੋਈਆ ਥੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਥੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਸਟਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬੌਸ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ। ਕੀ ਉਸਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਤਾ ਲੱਗਾ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਟੀਮ ਅਸਲ ਟੀਮ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਫੜੇ ਬਿਨਾਂ ਦੌੜ ਸਕੇਗੀ, ਉਹ ਇੱਕ ਸੱਚੀ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਚੀਨੀ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਅਤੇ ਮੈਕਡੋਨਲਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੇ ਹੁਨਰ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।
ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਸੀ।
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਪੜ੍ਹ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਮਦਦਗਾਰ ਲੱਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸਨੂੰ ਲਾਈਕ ਅਤੇ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰੋ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਪਡੇਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਫਾਲੋ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ!
ਮੇਰਾ ਲੇਖ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ। ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ।
ਉਮੀਦ ਹੈ, ਚੇਨ ਵੇਇਲਿਯਾਂਗ ਦੇ ਬਲੌਗ ( https://www.chenweiliang.com/ ) 'ਤੇ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਲੇਖ "ਈ-ਕਾਮਰਸ ਟੀਮਾਂ ਪੈਸੇ ਕਮਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਨਕਲ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਪੈਸੇ ਗੁਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ? ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ ਐਕਸਪੈਂਸ਼ਨ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ 3 ਮੂਲ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨਾ (SOP ਦੇ ਨਾਲ)" ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਸ ਲੇਖ ਦਾ ਲਿੰਕ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬੇਝਿਜਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ: https://www.chenweiliang.com/cwl-34530.html