Waarom laat u uw werknemers niet gewoon liggen? Beloning ongeldig? Gebruik deze truc om ervoor te zorgen dat uw medewerkers helemaal afscheid nemen van het 'platte liggen'!

Tegenwoordig is het normaal dat werknemers "liggen" en je verwacht nog steeds dat ze tijdens een beloning opstaan? Word wakker broeder, de werkelijkheid is niet zo mooi!

Waarom gaan werknemers “liggen”? Winstprikkels alleen zijn niet voldoende

Vanmorgen zag ik een standpunt dat stelt dat je secundaire arbeidsvoorwaarden kunt gebruiken om het enthousiasme van je medewerkers te stimuleren. Klinkt echt goed, nietwaar?

Als de beloningen groot genoeg zijn, zullen werknemers vanzelfsprekend harder werken?

Maar sorry, ik moet je even koud water geven.

Iemand voerde ooit een experiment uit.

Het is een heel eenvoudige taak en degene die hem voltooit, wordt beloond met 500 yuan.

Klinkt verleidelijk, toch?

Wat is het resultaat?

Een maand later ondernam slechts 20% van de mensen actie.

En hoe zit het met anderen?

Zeg gewoon: "Ik ben te druk en heb geen tijd", of doe alsof je dood bent.

Ze zeggen dat ze geld willen verdienen, maar in de praktijk zijn hun acties zo traag als die van een slak.

Vindt u dat de beloningen niet genoeg zijn?

Mag het nog een beetje meer zijn?

Maar de realiteit is dat de meeste taken op basisniveau van dat soort werk zijn: triviaal, maar noodzakelijk werk.

Om het bot te zeggen: niemand wil het doen, ongeacht hoeveel geld ze geboden krijgen.

Niet iedereen is bereid hard te werken voor geld. Sommige mensen zijn geboren om "zo lang mogelijk te blijven liggen".

Stop met geloven in "prikkels" en straf "het niet serieus nemen" door eerst "straffen" op te leggen

Ik weet dat veel leidinggevenden en HR-medewerkers tegenwoordig pas over "beloningsbeleid" beginnen te praten als ze het over management hebben.

Verschillende bonussen, eindejaarsbonussen, commissies, dividenden... er zijn talloze mogelijkheden.

Maar zijn dit werkelijk de juiste oplossingen?

Voor sommige zeer gemotiveerde werknemers misschien wel.

Maar hoe zit het met de meeste werknemers aan de basis?

Helaas, het werkte niet.

为什么?

Omdat prikkels er zijn voor hen die "beter willen".

Maar onder de 80% van de werknemers in het bedrijf zijn het juist de mensen op de ‘laagste linie’ die je echt storen.

Mensen die taken niet kunnen afmaken, zijn vaak lui en doen de dingen oppervlakkig.

Je kunt ze niet verslaan met alleen maar "prijzen".

Hun gedachtegang is simpel: "Als ik het niet krijg, vergeet het dan maar. Ik verlies toch niets."

Maar als je zegt: "Als je het niet afmaakt, krijg je een boete van 200."

Ze werden plotseling wakker: "Verdorie, dit kan geen uitstel meer hebben."

Is dat een beetje zoals een uitsteller?

"Als je vandaag je huiswerk niet doet, kun je morgen nog leven."

"Als ik morgen niet schrijf, kan ik overmorgen nog steeds leven."

Totdat de leraar zei: "Als je het niet inlevert, krijg je 0 punten."

Hij bleef de hele nacht op om zijn huiswerk in te halen.

De kern van grassroots-management: beloningen zijn de kers op de taart, terwijl straffen de grondoorzaak zijn

Begrijp me niet verkeerd, ik vraag niet van je dat je een monster bent.

Dat betekent niet dat je geld mag aftrekken of anderen mag uitschelden als je het ergens niet mee eens bent.

Maar u moet begrijpen dat de managementlogica van medewerkers op de werkvloer anders is dan u denkt.

Je denkt dat de mens van nature goed is, maar de werkelijkheid is dat de mens van nature lui is.

Vooral als het werk niet iets is wat je leuk vindt en je het alleen doet om geld te verdienen.

Op dit moment zou het nuttiger zijn als u duidelijke normen en strafmechanismen vaststelt.

In een project hebben we geprobeerd een duidelijke ‘bedieningshandleiding’ op te stellen.

U moet bijvoorbeeld om 8 uur aanwezig zijn en als u één minuut te laat bent, krijgt u een boete van 1 yuan.

Voor elk gemist telefoontje van een klant wordt een boete van 20 yuan opgelegd.

Sommige mensen waren er in het begin niet tevreden mee, maar gaandeweg raakten ze eraan gewend.

Omdat de normen en grenzen duidelijk zijn, durft niemand te verslappen.

Sommige mensen voelen zich zelfs opgelucht.

Omdat ze weten: "Zolang ik de grens niet overschrijd, kan ik mijn werk veilig doen."

Het is net als verkeersregels.

Orde wordt niet gehandhaafd door het ‘morele bewustzijn’ van iedereen, maar door verkeerslichten en boetes.

Stop met het kopiëren van Fat Donglai. Jij bent niet dik en ook geen Donglai.

Wanneer veel mensen het woord "zal gestraft worden" horen, noemen ze meteen het voorbeeld van Pang Donglai.

"Pang Donglai straft niemand, hun basisloon is hoog en hun werknemers hebben幸福gevoel. "

Broeder, word wakker.

De managementlogica van Pangdonglai is gebaseerd op de premisse van extreem hoge normen.

Het is niet zo dat hij zijn werknemers niet straft, hij gebruikt gewoon een extreem krachtig systeem om ze ‘automatisch’ te laten handelen.

Elke functie heeft zijn eigen vereisten.SOP(Standaardwerkprocedures) Als medewerkers niet goed presteren, worden ze vanzelfsprekend vervangen.

Bovendien maken ze elk jaar honderden miljoenen winst. Hoe kan een klein bedrijf als het uwe zo’n “tolerant management” leren?

Als je wilt leren, kijk dan eerst of je het systeem beheerst en er winst mee maakt.

Beschouw uzelf niet als een ‘heilige baas’ totdat u genoeg verdient om de salarissen van uw werknemers te betalen.

Hoe formuleer je een ‘effectief’ strafmechanisme? Het is geen willekeurige straf;wetenschapontwerp

Hier komt het punt: niet alle "straffen" zijn effectief.

Als u een ruwe managementstijl hanteert, waarbij u uw medewerkers regelmatig uitscheldt en hun loon verlaagt, zullen uw medewerkers vroeg of laat vertrekken.

Een werkelijk effectief strafmechanisme moet aan een aantal voorwaarden voldoen:

1. Zorg dat de normen duidelijk en niet dubbelzinnig zijn

Zeg tegen je werknemers: "Je moet dit doen, en als je het niet doet, word je gestraft."

Bijvoorbeeld: "Als u elke dag 30 keer belt, krijgt u voor elk telefoontje minder een boete van 5 yuan."

De normen zijn specifiek en helder, zodat er geen ruimte is voor onduidelijkheid.

2. De straf moet pijnlijk zijn, maar niet fataal

De straf was zo licht dat niemand het erg vond;

De straf was zo zwaar dat iedereen er meteen mee ophield.

Het vinden van de balans tussen 'pijnlijk en draaglijk' is de kunst van management.

3. Straf moet worden uitgevoerd en kan niet worden verwaarloosd

Als u zegt dat u ze vandaag straft en ze morgen vrijuit laat gaan, dan hebben uw werknemers dat meteen door.

Zodra je loslaat, worden alle strafmechanismen ongeldig.

Bedenk: als een systeem niet wordt geïmplementeerd, bestaat het niet.

4. Er moeten prijzen worden uitgereikt, maar ze moeten zeldzaam en precies zijn

Straffen bepalen het eindresultaat, terwijl beloningen de winst bepalen.

De prijs wordt uitgereikt aan de 20% van de mensen die bereid zijn harder te werken en beter werk af te leveren.

Het moet minder, beter en ‘benijdenswaardig’ zijn.

Op deze manier zullen werknemers het gevoel krijgen: "Ik kan promotie maken als ik hard werk, maar ik zal eronder lijden als ik niet hard werk."

Dit is een effectieve managementlus.

Laten we het nog eens over het ‘stimuleringsbeleid’ hebben: haast je niet met belonen, leg eerst een solide basis

Veel bedrijven willen nu graag leren van Google en ByteDance, zoals flexibele werktijden,onbeperktSnacks, kantoordia's...

Maar als u goed kijkt, ziet u dat achter dit alles een uiterst geavanceerd KPI-beheer schuilgaat, volledig datagestuurd is en extreem sterke ondersteuning biedt bij de uitvoering.

In het midden- en kleinbedrijf zijn er mensen die misbruik maken van mazen in de wet, zelfs als wij gewoon betalen. Hoe kunnen we dan spreken van "zelfmanagement"?

Haast u vooral niet om ‘humanistisch management’ te implementeren.

Je moet eerst je luiheid overwinnen.

Onderdruk eerst dat 'luie' gedrag en praat dan pas over 'motiverende sprongen voorwaarts'.

Bij management gaat het er niet om dat je eerst leert hoe je een taart moet bakken, maar dat je eerst leert hoe je rijst moet bakken.

Denk niet dat je alles in één keer kunt bereiken. De overwinning komt als je je werknemers niet laat nietsdoen.

Straf is de basis, beloning is de hoogste lijn, span de kar niet voor het paard

Waarom gaan werknemers “liggen”?

Niet omdat ze het niet willen, maar omdat ze weten dat ‘ze niet zullen sterven als ze gaan liggen’.

Dus,Je moet ze een sfeer geven van: "liggen leidt tot de dood".

Natuurlijk is het niet de bedoeling dat we werknemers elke dag in angst laten leven, maar dat we ze laten weten dat ze een prijs moeten betalen als ze niet hard werken.

Deze kosten moeten duidelijk, specifiek en waarneembaar zijn.

Motivatie is natuurlijk belangrijk, maar dat is een ander verhaal.

Zonder het 'fundament' van straffen zal de 'torenhoogbouw' van prikkels alleen maar instorten.

De kern van het management van een bedrijf is niet ‘hoe maak je goede werknemers beter’, maar ‘hoe voorkom je dat gewone werknemers in de kou blijven staan’.

Dit is de sleutel tot het bepalen van de ondergrens van de onderneming.

Samenvatting:

• Beloningen zijn geen wondermiddel, zeker niet voor functies aan de basis.
• Het strafmechanisme kan het fenomeen van het 'plat liggen' beter beteugelen.
• De voorwaarde voor effectief management zijn duidelijke normen en strikte implementatie.
• Stimuleringsmaatregelen moeten specifiek en schaars zijn om het plafond te doorbreken.
• Imiteer niet blindelings grote bedrijven. Het belangrijkste is om te beginnen met het leggen van een solide basis.

In plaats van na te denken over hoe je werknemers kunt stimuleren om elke dag te staan, kun je beter manieren vinden om te voorkomen dat ze gaan liggen.